84 [= Tav 78,1]
Agora m’ei eu a partir

Agora m’ei eu a partir
de mia sennor, e d’aver ben
me partirei, poi-la non vir;
mais, perque m’aqueste mal ven,
en tamanna cuita sera
por én migo que morrerá,
e non se pode guardar én.
E, pois me dela faz partir,
non lle quero ja sofrer ren
nen quer’eu ela consentir
quanto mal me faz; e, por én,
un vassalo soo que á,
de pran, de morte perde-l’-á
por esta cuita en que me ten.
Pero sei eu ca ren non dá
ela por est’ome perder,
máis per sa morte sabera;
e, se ll’eu podesse al fazer
por aqueste mal que me faz,
al lle faria, mais non praz
a Deus de m’én dar o poder.
E, pois me Deus poder non dá
de me per al ren defender,
est’averei a fazer ja,
e ela ben pod’entender
que esta morte ben me jaz,
ca non poss’eu viver en paz
enquanto ll’est’ome viver.
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 
 
 
 
25
 
 
 

Manuscritos


A 18, B 111

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 41-42 [= LPGP 509-510]); Littera (2016: I, 632).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 40); Carter (2007 [1941]: 12-13); Machado & Machado (1949: I, 155-156); Arbor Aldea (2016b); Rios Milhám (2017: I, 84).
III. Antoloxías: Arias Freixedo (2003: 232-233).

Variantes manuscritas


2 e d’] et A   4 m’aqueste] m(e) aqueste A : mha queste B   5 cuita] coyta B   6 migo que morrerá] mijgo ca moirera B   9 lle] lhi B   10 quer’eu ela] q̄ro eela B   13 perde-l’-á] ꝑd’a B   14 cuita en] coitam B   15 ca] q̄ B   17 per] pʳ B   18 podesse al] podessal B   20 lle] lhi B   21 m’én] mj B   22 me] mj B   24 est’] esto B   26 me] mj B   27 poss’eu] posso B

Variantes editoriais


4 perque] per quen Michaëlis : per que[m] Littera   5 cuita] coita Littera   10 eu] a Littera   14 cuita] coita Littera   18 podesse al] podess(e) al Michaëlis : podess’al Littera

Métrica


Esquema métrico: 4 x 8a 8b 8a 8b 8c 8c 8b (= Tav 101:44)

Encontros vocálicos: 14 cuita‿en; 18 podesse‿al

Notas


Texto
  • *

    Esta cantiga, igual que a cantiga 81 (tamén de Somesso), está construída sobre un xogo de dobres sentidos, de xeito que o que parece unha ameaza do namorado rexeitado –no sentido de que vai causar a morte dun vasalo da dama– é o recoñecemento da propia morte ocasionada pola coita que sufrirá cando teña que vivir lonxe dela.

  • 4

    O sentido esixe a consideración de perque como conxunción causal, sen que teña sentido a súa deglutinación coa transformación de que en quen, tal como Michaëlis e Littera fixeron. Sobre perque vs. porque véxase nota a 39.7.

  • 6

    Sobre a variación ca ~ que (tamén no v. 15) véxase nota a 66.6.

  • 10

    Nótese a ausencia da preposición a co CI (véxase nota a 4.9), que Littera repón, contra a lección dos manuscritos, especialmente de A.

  • 11-14

    Enténdase: ‘e, por iso, un único vasalo que ten, certamente o vai perder ao morrer pola coita en que o ten’ (véxase a nota xeral á cantiga).

  • 12

    Sobre a figura do vassalo na cantiga de amor véxase nota a 32.3.

  • 23

    Sobre al ren véxase nota a 72.21.

Buscar
    Non se atopou ningún resultado