39 [= Tav 47,6]
Des quando me mandastes, mia senhor

Des quando me mandastes, mia senhor,
que vos nunca dissesse nulha ren,
teve-m’en tan gran coita voss’amor
que peç’a Deus mia mort’, e non mi ven,
ca vos non ouso mia coita mostrar,
nen vos queredes vós de mí nembrar.
Perque vos non nembrastes vós de min,
que vos amo, sen[h]or, máis d’outra ren,
faz-me viver o voss’amor assi
que mi seria con mia morte ben,
ca vos non ouso mia coita mostrar,
[nen vos queredes vós de mí nembrar].
E, pois vos Deus atan nembrada fez
que non falecedes, senhor, en ren,
senhor, ar nembre-vos algũa vez
en que gran coi[ta] mi o voss’amor ten,
ca vos non ous’eu mia coita mostrar,
[nen vos queredes vós de mí nembrar].
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 

Manuscritos


B 65

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 693 [= LPGP 315]); Littera (2016: I, 358-359).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 21-22); Machado & Machado (1949: I, 85); Rios Milhám (2017: I, 39).
III. Antoloxías: Piccolo (1951: 56-57); Diogo (1998: 13).

Variantes manuscritas


2 nulha] nulla B

Variantes editoriais


2 vos] vus Michaëlis   4 mort’, e] mort(e), e Michaëlis   5 vos] vus Michaëlis   6 vos] vus Michaëlis   7 Perque vos ... min] Porque vus ... mi Michaëlis : Porque vos ... mi Littera   8 vos] vus Michaëlis   11 vos] vus Michaëlis   12 vos] vus Michaëlis   13 vos] vus Michaëlis   15 vos] vus Michaëlis   17 vos] vus Michaëlis   18 vos] vus Michaëlis

Métrica


Esquema métrico: 3 x 10a 10b 10a 10b 10C 10C (= Tav 99:12)
Encontros vocálicos: 16 mio

Notas


Texto
  • 2

    A utilización da grafía <ll> para a lateral palatal sonora no corpus das cantigas só se rexistra esporadicamente nos cancioneiros apógrafos italianos no indefinido nulho/a; noutras voces a súa aparición é un fenómeno extraordinario, pois só se rexistran cinco ocorrencias dese tipo. Cfr. nota a 199.33.

  • 7

    A pesar do frecuente uso de per, é rara a súa combinación con que na conxunción perque, fronte ao xeral porque, xa que só se rexistra en 74.11, 84.4, 150.15, 263.23, 376.6, 976.18, 1440.44 e 1451.211 .

  • 17

    O refrán da estrofa III introduce un elemento ausente nas restantes ocorrencias do refrán (o pronome eu) sen alterar a métrica, conferíndolle unha variación formal ao retrouso que se detecta en diversas cantigas do corpus galego-portugués. Cfr. nota a 27.4.

  1. ^

    Nas cantigas 976 e 1421 en V aparece a lección porque.

Buscar
    Non se atopou ningún resultado