176 [= Tav 125,52]
Sennor, per vós sõo maravillado

Sennor, per vós sõo maravillado
porque vos pesa de vos ben querer,
e a Deus devo muit’a gradecer
porque mi á esto, sennor, achegado,
que vos vejo por vos preguntar én
e por vos ar dizer log’outra ren:
ca vos non quero ben pelo meu grado.
Mais, mia sennor, fui desaventurado
u me vos Deus fez primeiro veer,
que me non fez log’i morte prender,
ca per aquesto fora eu guardado
ou por perder, sennor, enton o sén,
ca non temera vós despois nen quen
ei a temer por vós, mao pecado!
E, mia sennor, por Deus, que máis loado
fez vosso prez pelo mundo seer
e vós das outras donas máis valer,
pois eu, cativo, desaconsellado,
sen no meu grado vos quero gran ben,
dizede-me por que vos pesa én
quand’eu, sennor, que mal dia fui nado,
non atendo de vós, por que me ven
muito de mal, mentr’eu viver, por én
senon desej’e afan e coidado.
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 
 
 
 

Manuscritos


A 86, B 190

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 183-184); Blasco (1984: 83 [= LPGP 839]); Marcenaro (2012b: 151-152); Littera (2016: II, 342).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 81); Carter (2007 [1941]: 52); Machado & Machado (1949: I, 308-309); Fernández Pousa (1953: 7); Arbor Aldea (2016b); Rios Milhám (2018a: II, 176).

Variantes manuscritas


1 sõo] soo B   2 vos pesa] uus pesa A; de vos] de uus A   4 mi á esto] ma esto B   5 que vos] que uus A; por vos] por uus A   6 vos] uus A; ar dizer log’outra] er dizer logutra B   7 ca vos] ca uus A   8 desaventurado] desaueturado A : desauētᵉado B   9 primeiro] pⁱmero A   10 me] mj B   12 por] ꝑ B; sennor] om. B   13 despois] de pois B; nen] neu B   14 a temer] atender B; pecado] pocādo B   15 E] A B   18 cativo] catuio B   19 sen no] seno B; vos] uus A   20 dizede-me] dizedemj B   21 que] (s) q̄ B; fui] foy B   24 coidado] cuidado B

Variantes editoriais


1 per] por Michaëlis   2 vos ... vos] vus ... vus Michaëlis, Blasco   3 muit’a gradecer] muit’agradecer Littera   4 á ... achegado] a ... há chegado Littera   5 vos ... vos] vus ... vus Michaëlis, Blasco   6 vos] vus Michaëlis, Blasco   7 vos] vus Michaëlis, Blasco   9 vos] vus Michaëlis, Blasco   13 vós] vos Marcenaro   17 vós] vus Michaëlis : vos Marcenaro   19 sen no] sen o Michaëlis, Marcenaro : seno Blasco : sen’o Littera; vos] vus Michaëlis, Blasco   20 vos] vus Michaëlis, Blasco

Métrica


Esquema métrico: 3 x 10’a 10b 10b 10’a 10c 10c 10’a + 10c 10c 10’a (= Tav 161:171)

Encontros vocálicos: 4 mi‿á

Notas


Texto
  • 3

    A forma agradecer era aínda unha forma inexistente na lingua trobadoresca, razón pola cal a segmentación de Littera non é correcta, xa que a ten de ser o nexo na perífrase dever + a + gradecer.

  • 4

    A solución de Littera resulta estraña por canto debe interprestarse que Deus achegou ao trobador o amor da senhor (o CD é esto); de acordo coa lectura de Littera, Deus chegou (‘achegou’) o trobador a esa situación (o CD é mi).

  • 6

    O adverbio de reforzo ar tende á oposición ar A vs. er BV, aínda que existe lección coincidente ar AB en 140.20, 188.18, 198.28, 216.12, 243.25, 272.9, 277.12. Na realidade, a situación é aínda máis complexa, porque a oposición ar A vs. er B aparece en 134.15, 135.23, 137.29, 142.17, 176.6, 177.4 e 199.34, mais en 310.7 e 14 a oposición é inversa: er A vs. ar B. Cfr. tamén nota a 1310.7 e 383.19-20.

  • 9

    Dun modo similar a erros de copia <o>/<ou> no Cancioneiro da Ajuda (véxase nota a 65.32), neste manuscrito tamén existen varios casos de <e>/<ei> (coa lección correcta en BV), que deben ser postos en relación co feito de o cancioneiro ter sido copiado en Castela: direi <dire> A (122.17; 170.5, 6 e 20, fronte a <direi> nos vv. 13 e 27; 177.27), primeiro <p’mero>, <primero> A (196.15, 300.13), acordei <acorde> (247.16), Nogueira <noguera> A (1235a.5).

  • 13

    A variación despois (< de-ex-pŏst) vs. depois (< de-pŏst) entre A e BV non indica preferencia por ningunha das formas (para alén da predominancia da forma depois) conforme os cancioneiros: en 176.13 e 279.r1. A ofrece despois fronte a depois en B, mentres que en 361.10 e 423.15 aparece depois en A e despois en BV.

    Ademais, o pronome vós, como as restantes formas pronominais tónicas oblicuas (mí ~ min, ti, nós, vós, el ~ ela), pode aparecer como complemento directo sen preposición, como forma libre, con algunha frecuencia na lingua trobadoresca. 

  • 14

    O xeral resultado mao do lat. malum é sistemático cando vai posposto ao nome, mais convive coa forma con perda de vogal final por posición proclítica (mal) en certos sintagmas. No que a pecado di respecto, mao pecado é solución minoritaria verbo de mal pecado, do mesmo xeito que se rexistra mao dia (vs. mal dia) e mao preço ou mao prez (vs. mal preço, mal prez). 

  • 24

    A construción tríplice desej’e afan e coidado reaparece, reordenada, en Afonso Sanchez: pois me deu por én / mui grand’afan e desej’e cuidado (374.7). Cfr., tamén, Ai meu amigo, avedes vós per mí / afan e coit’e desej’e non al (1194.2), en Juião Bolseiro.

Buscar
    Non se atopou ningún resultado