339 [= Tav 7,10]
Oimais quer’eu punhar de me partir

Oimais quer’eu punhar de me partir
daqueste mund’e farei gran razon,
poi-lo leixou a mia senhor e non
pud’i viver e fui alhur guarir;
e por esto quer’eu por seu amor
leixa-lo mundo falso, traedor,
desemparado, que me foi falir.
E non ouvera pois quen o servir
com’eu servi, nen tan longa sazon,
e ficará desemparad’enton,
pois m’end’eu for, que mia senhor fez ir;
e, pois que ja no[n] á prez nen valor
eno mundo, d’u se foi mia senhor,
Deus me cofonda se eu i guarir!
E, pois que eu i mia senhor non vir
e vir as outras que no mundo son,
non me podia dar o coraçon
de ficar i; e, por vos non mentir,
quero-m’end’ir, e, pois que m’end’eu for
daqueste mundo, que ést’o peor
(cousa que sei), querrei-me del riir.
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 

Manuscritos


B 377

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 857-858 [= LPGP 96]); Marcenaro (2013: 74), Littera (2016: I, 56-57).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 138-139); Machado & Machado (1950: II, 164-165); Rios Milhám (2018b: III, 339).
III. Antoloxías: Ferreiro & Martínez Pereiro (1996b: 19).

Variantes manuscritas


2 gran] g̃am B   9 servi] seruir B   11 que] ꝗʷ B   15 eu] en B   21 querrei] equeirey B

Variantes editoriais


8 ouvera] haverá Littera   9 servi] servir Marcenaro   10 ficará] ficara Marcenaro   18 vos] vus Michaëlis   20 o] a Michaëlis, Marcenaro, Littera

Métrica


Esquema métrico: 3 x 10a 10b 10b 10a 10c 10c 10a (= Tav 161:5)

Notas


Texto
  • 9

    Non se pode manter o servir do manuscrito (Marcerano), probabelmente arrastrado pola mesma forma no verso anterior, pois non é correcta a expresión nin ten sentido.

  • 18

    A frecuente frase formularia por non mentir permite a interpolación de diversos elementos (por vos non mentir, por vos eu non mentir etc.) e equivale a outras expresións de certeza, como per bõa fe, de pran etc. 

  • 20-21

    Tanto Michaëlis como Marcenaro e Littera emendaron a lección de B e coa puntuación interpretaron a pasaxe de acordo en coherencia con tal modificación: e, pois que m’end’eu for / daqueste mundo, que ést’a peor / cousa que sei, querrei-me del riir. Fronte ao texto das edicións precedentes, a presente proposta textual responde á literalidade do manuscrito, coa consideración da frase parentética cousa que sei, que tamén se rexistra en 6.24. Por outra banda, a copulativa presente no manuscrito no derradeiro verso é espuria, como demostra a sintaxe e a métrica do verso. Neste sentido, existen diversas pasaxes ao longo do corpus en que, a partir do testemuño diverxente dos manuscritos se pode determinar con seguranza o carácter espurio da copulativa, feito que acontece con certa frecuencia, especialmente no inicio do verso. Véxase, entre outros, B vs. A (66.14, 96.10, 128.14, 224.7, 241.22, 306.13, 312.5 e 13), A vs. B (129.28), A vs. BV (1236.10 e 16), B vs. V (851.12, 924.19, 950.7, 1631.7), V vs. B (740.10, 935.6, 1148.9).

Buscar
    Non se atopou ningún resultado