237 [= Tav 148,24]
Sennor, que Deus mui mellor parecer

Sennor, que Deus mui mellor parecer
fez de quantas outras donas eu vi,
ora soubessedes quant’eu temi
sempre o que ora quero cometer:
de vos dizer, sennor, o mui gran ben
que vos quero e quanto mal me ven,
sennor, por vós, que eu por meu mal vi.
E sabe Deus que a dur eu vin i
dizer-vos como me vejo morrer
por vós, sennor; mais non poss’al fazer,
e, vel por Deus, doede-vos de min,
ca por vós moir’, esto sabede ben,
e, se quisessedes, sennor, por én
non me deviades leixar morrer.
E, ja que vos comecei a dizer
ben que vos quero, se vos non pesar,
sennor fremosa, quero-vos rogar
que vos non pes, por Deus, de vos veer
nen de falar vosc’; e faredes ben
e gran mesura, e, quant’é meu sén,
tenno que non á por que vos pesar.
E, mia sennor, por eu vosco falar
nunca vós i ren podedes perder,
e guarredes min; e, se o fazer
quiserdes (quero-vos desenganar,
sennor), todos vo-lo terran por ben;
e, mia sennor, máis vos direi eu én:
muito perdedes vós en me perder,
ca mi, sennor, avedes vós mui ben,
como que vos non ei a custar ren
e servir-vos-ei ja mentr’eu viver.
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 
 
 
 
25
 
 
 
 
30
 

Manuscritos


A 131, B 252

Ediciones


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 266-267 [= LPGP 930-931]); Lorenzo Gradín & Marcenaro (2010: 120-121); Littera (2016: II, 480-481).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 106-107); Carter (2007 [1941]: 79); Machado & Machado (1950: II, 18-19); Arbor Aldea (2016b); Rios Milhám (2018a: II, 237).
III. Antoloxías: Piccolo (1951: 91-92); Alvar & Beltrán (1989: 244); Diogo (1998: 109-110).

Variantes manuscritas


4 sempre o] sempro B   5 vos] uus A   6 vos] uus A; me] mj B   9 vos] uus A; morrer] moirer B   11 vel] ar B; vos] uus A   12 moir’, esto] moyro esto B   13 quisessedes, sennor] quiserdes mia sēnor A   14 morrer] moirer B   15 vos] uus A   16 vos] uus A; vos] uus A   17 vos] uus A   18 vos non] uus non A   23 vós] uus A   25 vos desenganar] uus deseganar A   26 terran] teirā B   30 como] come B; vos] uus A   31 vos] uus A

Variantes editoriales


4 sempre] sempr(e) Michaëlis : sempr' Littera   5 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   6 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   9 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   11 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro; min] mi Michaëlis, Littera   13 quisessedes, sennor] quiserdes, mia senhor Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro, Littera   15 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   16 vos ... vos] vus ... vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   17 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   18 vos... vos] vus ... vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   21 vos] vus Michaëlis   23 vós] vus Lorenzo Gradín & Marcenaro   25 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   27 vos] vus Michaëlis   29 mi ... avedes] mia ... sabedes Michaëlis   30 vos] vus Michaëlis, Lorenzo Gradín & Marcenaro   31 vos] vus Michaëlis

Métrica


Esquema métrico: 4 x 10a 10b 10b 10a 10c 10c 10b + 10c 10c 10b (= Tav 163:15)

Encontros vocálicos: 4 sempre‿o

Notas


Texto
  • 3

    Soubessedes é o verbo principal, a pesar de subxuntivo, do período, de carácter desiderativo, cun uso sintáctico que se documenta esporadicamente na lingua medieval. Cfr., por exemplo, na Crónica Geral de Espanha de 1344: E hora Deus quisesse que Julyo Cesar lançasse bestas mortas e outras peçonhas nos ryos e nas fontes e leixassenos fartar d’augua! (Cintra 1952-1990: II, 123); ou na tradución da Confessio Amantis: E quisesse ora Deus que nós... (Faccon 2012: 283). No corpus trobadoresco profano aparece o mesmo uso en 310.16-17, 311.16, 376.16, 532.1, 812.9.

  • 8

    O provenzalismo a dur ‘dificilmente, apenas’ (tamén en 47.15, 592.3, 712.3) convive e compite coa variante de dur, que só se atesta en 215.18 e 1128.9.

  • 11

    Alén doutros valores, vel é usado como elemento introdutor dos sintagmas invocativo-exclamativos vel por Santa Maria (tamén en 1602.6) e vel por Deus (117.16, 273.4, 566.12). Cfr. notas a 6.8 e 36.4. Canto á variación vel ~ ar, véxase nota a 6.8

  • 13-14

    A lección do Cancioneiro da Ajuda presenta unha anómala forma verbal en futuro de subxuntivo (quiserdes) cando o verbo principal vai en copretérito (deviades), compensando metricamente o verso coa introdución do posesivo de senhor. É por isto que resulta preferíbel a lección de B, coa consecutio temporum correcta (copretérito - pretérito subxuntivo). Véxase en 996.8 un caso similar de dupla transmisión, coa forma correcta en A (pretérito de subxuntivo) fronte a un errado futuro de subxuntivo en BV.

  • 16

    Nótese a omisión do artigo («comecei a dizer [o] ben que vos quero») que por veces se manifesta no corpus: ca, de pran, est’é oje máis de ben / que ei (242.15); mais quero-lh’eu maior / mal que posso (503.7-8); Nunca vos ousei a contar / mal que mi fazedes levar (553.11-12); tornade-vos máis cedo que poderdes (832.3) etc.

  • 23

    En Lorenzo Gradín & Marcenaro mantense a (errada) forma vus de A interpretándoa como un suposto dativo de interese de podedes.

  • 24

    O pronome min, como as restantes formas pronominais tónicas oblicuas (mí ~ min, ti, nós, vós, el ~ ela), pode aparecer como complemento directo sen preposición, como forma libre, con algunha frecuencia na lingua trobadoresca. 

  • 25-26

    A puntuación de Lorenzo Gradín & Marcenaro é diferente, pois non consideran a frase parentética, de modo que quiserdes depende de quero (en vez de terran, v. 26) : e, se o fazer / quiserdes, querovus desenganar, / sennor: todos volo terran por ben.

  • 30

    Face o como de A aparece o come de B (igual que en 318.11 e 17), na realidade variantes que se intercambian nos mesmos contextos e coas mesmas funcións (cfr., por exemplo, en 315.5 come A vs. como B, ou 121.11 e 164.2, onde á lección com’ome en A corresponde, respectivamente, <Comoome͂> e <come homen> en B; e nos apógrafos italianos, véxase 572.19 e 1603.21, onde se reflicte a oposición <come> B vs. <como> V.
    A locución conxuntiva de carácter causal como que só volve aparecer en dúas ocasións: a cuita tal / que nunca tal / ouv’outro ome d’amor nen d’al, / como que me faz desejar / Deus vosso ben por desejar / a mia mort’eu (132.25); Jograr, mal desemparado / fui eu pelo teu pescar, / como que ouvi a enviar / aa rua por pescado (1428.3).

Buscar
    Sin resultados