41 [= Tav 47,18]
O grand’amor, que eu cuidei prender

O grand’amor, que eu cuidei prender
da mia senhor quando m’ela mostrou
(que non mostrass’!) o seu bon parecer,
todo xe me d’outra guisa guisou;
e o seu bon parecer, que lh’eu vi,
por meu mal foi, macar lho gradeci.
Eu me cuidei, quando m’ela guario,
que nunca m’ende máis veesse mal,
e vej’ora ca por meu mal me vio,
mao pecado, ca non foi por al;
e o seu bon parecer, que lh’eu vi,
[por meu mal foi, macar lho gradeci].
Tod’aquel ben que m’ela fez enton,
e de que m’eu depois muito loei,
por meu mal foi, ca polo meu ben non,
ca de fera guisa lho lazerei;
e o seu bon parecer, que lh’eu vi,
[por meu mal foi, macar lho gradeci].
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 

Manuscritos


B 67

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 695 [= LPGP 321]); Littera (2016: I, 359).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 22); Machado & Machado (1949: I, 86-87); Rios Milhám (2017: I, 41).

Variantes manuscritas


2 mostrou] mōstrou B   3 mostrass’] mōstrass B   6 gradeci] gradecu   10 pecado] pcc̄ado B   14 loei] locy B

Variantes editoriais


2 mostrou] monstrou Michaëlis, Littera   3 mostrass’!] monstrass’! Michaëlis, Littera   7 guario] guariu Littera   8 veesse] vẽesse Michaëlis   9 vio] viu Littera

Métrica


Esquema métrico: 3 x 10a 10b 10a 10b 10C 10C (= Tav 99:13)

Encontros vocálicos: 7 gua·rio; 9 vi͜o

Notas


Texto
  • 3

    Aparentemente, no corpus trobadoresco profano convive a forma xeral (a)mostrar coa variante (a)monstrar, con grupo culto latinizante (véxase nota a 63.2), o cal resulta anómalo na altura cronolóxica do trobadorismo. Mais a análise das leccións manuscritas evidencia que a aparición da consoante nasal é produto exclusivo da intervención dalgúns copistas de B, pois, cando o verbo conta con dous testemuños, nun deles sempre se rexistra a forma (a)mostrar –na única documentación de demostrar, B presenta tamén a grafía latinizante (1674.15)–. Véxanse, así, B vs. A (188.12, 309.15) e B vs. V (576.7, 624.2, 659.16, 1072.4, 1096.26, 1160.26, 1463.18, 1476.23, 1488.3, 1643.13 e 1663.6). A teor destes datos, emendamos a lección de B neste verso e mais en 9.3 e 1557.16. Cfr. nota a 110.5.

    Por outra parte, neste verso aparece a frase exclamativo-desiderativa, de carácter parentético, que non + pretérito de subxuntivo. Repetida ao longo do corpus sempre coa mesma fórmula, mostra especial preferencia polos verbos veer e nacer (véxanse 178.17, 179.4, 270.20, 610.15, 621.3, 647.15, 911.9, 1099.10 e 17, 1170.r2, 1412.10).

  • 6

    A conxunción concesiva macar, de orixe grega, é case exclusiva do rexistro poético, tal como se deduce do seu uso na poesía trobadoresca profana e da súa alta frecuencia nas Cantigas de Santa Maria. A súa aparición noutro tipo de textos é moi escasa (véxase CGPA, s.v. macar). Cfr. nota a 57.6.

  • 7-9

    A representación gráfica da desinencia da P3 de pretérito indicativo dos verbos da terceira conxugación oscila entre a esmagadoramente maioritaria -iu e a esporádica -io, mostra dunha vacilación inicial que aínda se conserva nalgúns territorios galegos. Cfr. nota a 302.14. De calquera xeito, ambas as representacións implican unha mesma realidade fonolóxica e métrica, como mostran os casos de rimas entre -io e -iu (véxase, por exemplo, 614.1-8), ou aqueloutras situacións en que se produce variación desta desinencia en estruturas paralelísticas (véxase 583.8) ou no refrán (véxanse 592.r1, 1336.r, 1361.r2-r3).

  • 10

    O xeral resultado mao do lat. malum é sistemático cando vai posposto ao nome, mais convive coa forma con perda de vogal final por posición proclítica (mal) en certos sintagmas. No que a pecado di respecto, mao pecado é solución minoritaria verbo de mal pecado, do mesmo xeito que se rexistra mao dia (vs. mal dia) e mao preço ou mao prez (vs. mal preço, mal prez).

Buscar
    Non se atopou ningún resultado