61 [= Tav 151,8]
Muitos teen oje por meu trobar

Muitos teen oje por meu trobar
ca mi-o non faz nulha dona fazer,
e ben o poden pora sí teer!
Pero a dona que eu vi falar
nunca melhor nen melhor semelhar
mi-o faz a mí, per boa fe, fazer.
Pero Deus sabe (a que se ren negar
non pode) que, macar mi-o faz fazer
que o non sábian, nen ar á o poder
de o saber, nen sei oj’eu osmar
que lh’eu podesse dizer o pesar,
macar eu muit’o quisesse fazer,
ca me soub’eu sempre mui ben guardar,
a Deus loado, de m’omen fazer
nen a molher a verdad’én saber;
e nunca m’én Deus leixe ben achar
se m’ora oj’eu non quisesse matar
que máis daquesto end’ela fazer!
E vedes que me faz assi quitar
de máis daquesto end’ela fazer:
porque o faço, posso-a veer
e ena terra con ela morar,
e est’eu non poder’i acabar
senon per esto que [me] faz fazer.
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 
 
 
 

Manuscritos


B 88

Ediciones


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 730-731 [= LPGP 940]); Littera (2016: II, 530).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 30); Machado & Machado (1949: I, 117); Rios Milhám (2017: I, 61).

Variantes manuscritas


3 pora si] por assy B   6 fazer] fazeir B   7 negar] negʷr B   12 macar eu] macareo B   16 nunca m’én Deus] encameud B   17 se m’ora] semā B   21 veer] auer B   23 poder’i acabar] poder hi acabar B   24 faz] faç B

Variantes editoriales


1 teen] tẽen Michaëlis : têm Littera   3 pora sí] por assi Littera; teer] tẽer Michaëlis   6 boa] bõa Michaëlis   7 sabe] sab(e) Michaëlis   9 sábian] sabe Michaëlis, Littera; o] om. Michaëlis, Littera   11 que lh’eu] quen lhe Michaëlis   12 eu muit’o] o muito Michaëlis   13 me] m’én Michaëlis : mi Littera   14 m’] om. Michaëlis   17 m’ora] m’ant’ Michaëlis, Littera   23 poder’i acabar] poderi’acabar Michaëlis, Littera   24 [me] faz] faço Littera

Métrica


Esquema métrico: 4 x 10a 10b 10b 10a 10a 10b (= Tav 132:4)

Encontros vocálicos: 2 mi-‿o; 6 mi-‿o; 7 sabe‿a; 8 mi-‿o; 9 sá·bian, á‿o; 17 ora‿oj(e) 

Notas


Texto
  • 3

    A forma pora, face a pera, é, en liñas xerais, minoritaria na lingua medieval e, en particular, na poesía profana galego-portuguesa, pois só presenta outras dúas ocorrencias (71.6 e 1517.4); con todo, e fronte a Littera, que recolle mecanicamente a forma manuscrita, o contexto solicita a interpretación que propomos, xa que carece de sentido por assi.

  • 7-8

    Estes versos lembran outra pasaxe do mesmo trobador (63.12).

  • 8

    A conxunción concesiva macar, de orixe grega, é case exclusiva do rexistro poético, tal como se deduce do seu uso na poesía trobadoresca profana e da súa alta frecuencia nas Cantigas de Santa Maria. A súa aparición noutro tipo de textos é moi escasa (véxase CGPA, s.v. macar). Cfr. nota a 57.6.

  • 9

    O feito de que se rexistre tanto a construción aver poder como aver o poder aconsella manter o artigo neste verso (coa sinalefa á‿o), de modo diverso a canto considerou Michaëlis (seguida por Littera), reticente a estas sinalefas. Véxase nota a 80.15-16 e 88.4.

  • 13-14

    Fronte a Michaëlis, a abreviatura sobre <m> debe ser desenvolvida como me, pronome persoal, sen presenza, por tanto, do adverbial én, ao tempo que no v. 14 a lección <demomen> leva consigo a presenza do dativo ético me en crase co omen seguinte.

  • 21

    É necesaria a emenda de aver en prol de veer. Neste sentido, téñase en conta a mesma ou similar variación entre códices: veer A vs. aver BV (66.31, 83.6312.1417.8), aver A vs. veer B (92.8, 174.13), aver A vs. a veer B (188.28, 318.2 e 11), a veer V vs. aver B (754.6).

  • 23

    A grafía <poder hi> de B leva a considerar a presenza do adverbio i en crase coa forma antepretérita podera.

  • 24

    Resulta certamente estraña a opción editorial de Littera (faço), que complica a interpretación do período.

Buscar
    Sin resultados