295 [= Tav 141,5]
Deus ora faz que eu viver aqui

Deus ora faz que eu viver aqui
poss’u non poss’, assi Deus me perdon,
vee-la senhor do meu coraçon;
e por én non moiro, e dig’eu assi
por atal cousa que passa per min:
pois s’esto faz e non posso morrer,
toda-las cousas se poden fazer,
que son sen guisa, ca sen guisa é
en viver eu u non veja os seus
olhos, que eu vi por aquestes meus
en grave dia; mais, pois assi é
que eu non moiro ja, per bõa fe,
pois s’esto f[az e non posso morrer,
toda-las cousas se poden fazer],
que son sen guisa, ca u vou cuidar
en qual a vi e aver a guarir
u a non veja mia mort’é: partir
non deveria con este pesar;
mais, pois non moiro, ben posso jurar:
pois s’[esto faz e non posso morrer,
toda-las cousas se poden fazer],
que son sen guisa, mais tamben viver
pod’o morto se xo Deus quer fazer!
 
 
 
 
5
 
 
 
 
10
 
 
 
 
15
 
 
 
 
20
 
 
 

Manuscritos


B 336

Edicións


I. Edicións críticas: Michaëlis (1990 [1904]: I, 827-828 [= LPGP 888-889]); Littera (2016: II, 435-436).
II. Outras edicións: Molteni (1880: 123); Machado & Machado (1950: II, 93); Rios Milhám (2018a: II, 295).
III. Antoloxías: Arias Freixedo (2003: 807-808).

Variantes manuscritas


1 Deus] Poys B   6 pois s’esto] Poyss esto B; morrer] moirer B   9 eu] en B   12 bõa] bona B   13 pois s’esto] Poyss esto B   15 vou] non B   16 e] et B   18 non] Nen non B   20 pois s’[esto]] Poyss. B   23 se xo] ssero B

Variantes editoriais


1 Deus ora faz que] Pois ora faz [Deus] qu(e) Michaëlis : Pois ora faz [Deus] que Littera   4 e] om. Michaëlis, Littera   5 min] mi Michaëlis, Littera   6 s’esto] esto Michaëlis, Littera   7 poden] pod’en Littera   13 s’esto] esto Michaëlis, Littera   14 poden] pod’en Littera   15 u vou] en eu Michaëlis   16 e] et Michaëlis   17 veja] vej’, a Michaëlis, Littera; mort’é] morte Littera   18 non deveria] nen non devia Michaëlis : m’en nom devia Littera   20 s’esto] esto Michaëlis   21 poden] pod’en Littera   22 tamben] tan ben Littera   23 se xo] se o Michaëlis

Métrica


Esquema métrico: 3 x 10a 10b 10b 10a 10a 10C 10C + 10c 10c (= Tav 139:10)

Encontros vocálicos: 4 moiro,‿e

Notas


Texto
  • *

    Sobre o carácter de verdadeira cantiga ateúda atá a fiinda desta composición, incluída na relación de Gonçalves (2016 [1993]: 269-270), véxase nota á cantiga 15.

  • 1-4

    Do punto de vista semántico e métrico a mellor opción editorial é considerar <Poys> como un erro de copia por <Deus>, de modo que se introduce a necesaria figura divina como suxeito de faz e evítase a sinalefa de que (sobre qu(e) en Michaëlis véxase nota a 18.23); ao mesmo tempo, evítase a expunción da copulativa que introduce dig’ no v. 4, que na versión michaëliana constitúe o verso principal da primeira parte da estrofa.

  • 6

    A repetida aparición no inicio do refrán da secuencia <Poyss esto> indica a presenza do pronome se (omitido en Michaëlis), que confire un certo grao de indeterminación ao contexto que evoca a cantiga (o trobador non morre).

  • 7

    A segmentación introducida por Littera no segundo verso do refrán impide a necesaria concordancia de poden con toda-las cousas.

  • 12

    A presenza de -n- na forma manuscrita <bona> é simple indicación gráfica da nasalidade fonolóxica de /õ/, o mesmo que noutras voces que se rexistran esporadicamente, en especial, nos apógrafos italianos (case sempre con unha das documentacións correcta) en <alguna> algũa e <(h)una> ũa, <capaton es> çapatões, <certano> certão, <lontano> loução, <mano> mão, <pardonar> perdõar, <poner> põer, <uano> vão, <ueno> vẽo. Sobre estas grafías e as formas do tipo irmana, véxase Ferreiro 2008b. Cfr. nota a 582.3.

  • 15

    O mesmo erro <non>~<nõ>/<uou> en B, de evidente explicación paleográfica, pode acharse en 974.26, 978.22, 1012.20, 1069.14 ou 1322.5.

  • 15-17

    Para a transparencia semántica destes versos hai que sobreentender o verbo vou no v. 16: «... ca u vou cuidar / en qual a vi e (vou) aver a guarir ...». Isto é: ‘... porque cando pense en como a vin e cando viva onde non a vexa a miña morte é’.

  • 17

    A segmentación do artigo para mia mort(e) non é necesaria, pois a presenza deste determinante con estas construcións posesivas é minoritaria na lingua trobadoresca.

  • 18

    A métrica e a sintaxe esixen a expunción de <Nen>, repetición da negación por erro de copia.

  • 22

    Nótese a presenza de tamben (segmentado en Littera), que só volve aparecer en 1658.7, uso ben escaso que se corresponde coa extensión deste adverbio que só se produce após o período trobadoresco. Véxase nota a 310.19.

  • 23

    Se xo é a mellor opción para interpretar <ssero>, pois o erro <r>/<x> é frecuente en B: <re> que x’é (182.5), <yre> B, <q̄yx̃e> V queixe (382.15), <ffilherm> B, <ssilhexiu> V filhe-xi-vos (930.7), <queirando> B, <ixando> queixando (1038.9).

Buscar
    Non se atopou ningún resultado