UCollatio

Texto críticoA 160
1Pero m’eu ei amigos, non ei niun amigoPero meu ei amigos non ei niun amigo
2con que falar ousasse a coita que comigocon que falar oussasse a coita que comigo.
3ei, nen ar ei a quen ous’én máis dizer, e digo:ei nen ar ei aquen oussen mais dizer e digo.
4[d]e mui bon grado querria a un logar ir[]e muy bon grado querria aun logar ir.
5e nunca m’end’ar viir.e nun_ca mendar uijr
-
6Vi eu viver coitados, mas nunca tan coitado[V]i eu uiuer coitados mas nūca tā coitado
7viveu com’oj’eu vivo nen o viu ome nadouiueu com ogeu uiuo neno uiu ome nado
8des quando fui u fui; e aque-vo-lo recado:desquando fui u fui eaque uolo recado
9de mui bon grado querria a un logar irDe mui bon grado querria a un logar ir.
10[e nunca m’end’ar viir].< >
-
11A coita que eu prendo non sei quen atal prenda,[A] coita que eu prendo nō sei quē atal prēda.
12que me faz fazer sempre dano de mia fazenda;que me faz fazer sēpre dano de mia fazenda.
13tod’aquest’eu entendo, e quen máis quiser entenda:todaq̄st eu entendo e quē mais qⁱser entenda.
14de mui bon grado querria a un loga[r] irDe mui bon grado querria a un loga ir.
15[e nunca m’end’ar viir].< >
-
16De cousas me non guardo, mas pero guardar-m’-ia[D]e cousas me nō guardo mas ꝑo gʷrdar mīa.
17de sofrer a gran coita que sofri de-lo diade soffrer a gran coita que sofri delo dia
18des que vi o que vi, e máis non vos én diria:des q̄ ui o q̄ ui e mais nō uus en diria
19de mui bon grado querria a un logar irDe mui bon grado querria a un logar ir.
20[e nunca m’end’ar viir].< >