UCollatio

Texto críticoB 227
1Quand’eu mia senhor conhociQvandeu mha senhʳ conhoci
2e vi o seu bon parecereuj oseu bon parecer
3e o gran ben que lhi Deus dareo gram ben quelhi deꝯ dar
4quis por meu mal, log’entendiquis por meu mal loguentendj
5que por ela ensandecerque por ela en sandecer
6me ve[e]rian e levarme ueriam e leuar
7grandes coitas e padecer.grandes coytas epadecer
-
8Pero que eu soub’entender,Pero q̄ eu soubentender
9quando os seus olhos catei,ꝙʷdo os seꝯ olhꝯ catei
10que por ela, e non por al,q̄ pᵉ ela enō pᵉ al
11me veerian morte prenderme ueeriā morte p’nder
12(porque me log’i non quiteipᵉ q̄ me loguj nō qⁱtei
13d’u a non visse) e que o maldua nō uisse e q̄ o mal
14que oj’eu sofro rec[e]ei,q̄ oieu sofro rechei
-
15muit’er temi, mais eu cuidei,Muyter temj mays eu cuidei
16con mui mal sén que ouv’enton,cōmuj mal sen q̄ ouuēton
17que podess’eu sofrer mui benq̄ podesseu sofrer muj bē
18as grandes coitas que leveias grandes coytas q̄ leuei
19por ela eno coraço[n];pᵉ ela eno coraço
20e provei-o e pois, quand’éneꝓueio epoys qʷndē
21me quis partir, non foi sazonme qⁱs ꝑtir nō foy sazon
-
22de m’én partir, ca noutra renDe mē ꝑtir ca en out̃ rē
23non pud’eu cuidar des enton.nō pudeu cuidar desenton