UCollatio

Texto críticoB 1390V 999
1Amigas, eu oi dizerAmigas eu oy dizerAmigas eu ay dizer
2que lidaron os de MouronQue lidaron os de mouronq̄ lidarō os de mouron
3con aquestes d’el-rei, e nonCon aquestes delRei enoncō aq̄stes del rey enō
4poss’end’a verdade saber:Possend auerdade saberpossendauerdade saber
5se é viv’o meu amigo,Se he uiu omeu amigose he uiu omeu amigo
6que troux’a mia touca sigo.Que troux amha touca sigoq̄ trou\x/ amha touca sigo
-
7Se me mal non estevesseSe me mal non ēstēuesseSe me mal nō esteuesse
8ou non fosse por enfinta,Ou non fosse por enfintaou nō fosse por enfinta
9daria esta mia cintaDaria esta mha cintadaria esta mha cinta
10a quen m’as novas dissesse:A ꝙ̄m as nouas dissesseaꝙ̄m as nouas dissesse
11se é viv’o meu amigo,Se he uiu omeu amigose he uiu omeu amigo
12que troux’a mia touca sigo.Que troux amha touca sigoq̄ t̃ux amha touca sigo
-
R

Esta cantiga fez Don Gonçal’Eanes do Vinhal a Don Anrique en nome da rein[h]a Dona Joana, sa madrasta, porque dizian que era seu entendedor quando lidou en Mouron con Don Nuno e con Don Rodrigo Afonso, que tragia o pode[r] d’el-rei.

Esta cantiga fez đo gōcal ean̄s douinhal adōauriqȝ en nome da reina dona Johana ca madrasta  q̄ dizian q̄ era seu entendedor ꝙ̄do li dou en mourō con dō nuno et cō don rodrigo affon̄ q̄ t̃gia opode del rey.