UCollatio

Texto críticoB 594V 197
1O voss’amig’, ai amiga,O uossamigay amigaO uossamigay amiga
2de que vós muito fiades,Deq̄ uos muyto fiadesde que uos muyto fiades
3tanto quer’eu que sabiádes:Tanto q̄reu q̄ sabhadestanto que reu que sabhades
4que ũa, que Deus maldiga,Que hu ha q̄ ds̄ mal digaque hu (q) ha que deꝯ maldiga
5vo-lo ten louc’e tolheito,Volo tē lonque tolheytouolo ten louque to lheyto
6e moir’end’eu con despeito.E moyrēdeu con despeytoemoy rendeu cō despeyto
-
7Non ei ren que vos asconda,Non ey rē q̄uꝯ ascondaNon ey renq̄uꝯ asconda
8nen vos sera encoberto;Nēuꝯ sera encobertonenuꝯ sera encoberto
9mais sabede ben por certoMays sabede bē pᵉ certomays sabede bē pᵉ certo
10que ũa, que Deus cofonda,Que hūa q̄ ds̄ cofondaq̄ hūa q̄ đs cofonda
11vo-lo ten louc’e tolheitoVolo ten louq̄ tolheitouolo tē louq̄ tolheito
12[e moir’end’eu con despeito].< >< >
-
13Non sei molher que se pagueNō sey molher q̄sse pagueNon sey molher q̄sse pague
14de lh’outras o seu amigoDelhou tras o seu amigodelhoutras o seu amigo
15filhar; e por én vos digoFilhar e pᵉenuꝯ digofilhar epᵉ enuꝯ digo
16que ũa, que Deus estrague,Que hūa q̄ ds̄ estragueq̄ hūa q̄ đs estrague
17vo-lo ten louc’e to[lheitoVolo tē louq̄ to⸱uolo tē louq̄ to
18e moir’end’eu con despeito].< >< >
-
19E faço mui gran dereito,E faco mui g̃ra d’eitoE fazo mui grā d̃eito
20pois quero vosso proveito.Poys quero uosso proueytopoys q̄ro uosso ꝓueyto