UCollatio

Texto críticoA 249
1– [D]izen, sennor, ca dis[ses]tes por mí[]jzen sennor ca distes por mi
2que foi ja temp’e que foi ja sazonque foi ia temp e que foi ia sazon
3que vos prazia d’oirdes entonque uus prazia doyrdes enton
4en mí falar, e que non é j’assi.en mi falar e que non e ia ssi.
5– Dizen verdad’, amigo, porque nonDizen uerdad amigo por que non
6entendia o que pois entendi.entēdia o que pois entendi.
-
7– E, sennor, dizen, pero vos tal ben[E] sen̄or dizen ꝑo uꝯ tal ben
8quero, que moiro, que ren non me val,quero que moyro q̄ ren nō me ual
9ca vós dizedes dest’amor atalca uus dizedes dest amor atal
10que nunca vos ende senon mal ven.que nunca uꝯ ende se nō mal uen
11– [D]izen verdad’, amig’, e, pois é mal,[]izen uerdad amig e pois e mal
12non i faledes, ca prol non vos ten.non y faledes ca ꝓl non uus ten.
-
13– Pero cuid’eu, fremosa mia sennor,Pero cuideu fremosa mia sennor
14des que vos vi, que sempre me gua[r]deides que uꝯ ui que sempre me guadei
15de vos fazer pesar; mais que farei,de uꝯ fazer pesar mais que farei
16ca por vós moir’e non ei d’al sabor?ca por uos moir e non ei dal sabor
17– Non vos á prol, amigo, ca ja sei[N]on uus a ꝓl amigo ca ia sei.
18o por que era todo voss’amor.o por que era todo uoss amor