| 1 | Neguei mia coita des ũa sazon, | TC |
| Neguei mia coita des uā sazon. | A 211 |
| - | - | - |
| 2 | mas con gran coita que ouve e que ei | TC |
| mas con gran coita que ouue e que ei. | A 211 |
| - | - | - |
| 3 | ouvi a falar i como vos direi: | TC |
| ouuia falar y como uus direi. | A 211 |
| - | - | - |
| 4 | enos cantares que fiz des enton | TC |
| enos cantares. que fiz desenton | A 211 |
| - | - | - |
| 5 | en guisa soube mia coita dizer | TC |
| En guisa soube mia coita dizer. | A 211 |
| - | - | - |
| 6 | que nunca mi-a poderon entender. | TC |
| que nunca mia poderon entender. | A 211 |
| - | - | - |
| 7 | E, sabe Deus, quen mui gran coita ten | TC |
| E sabe d’s quen mui gran coita ten. | A 211 |
| - | - | - |
| 8 | com’eu tenno non á poder d’estar | TC |
| comeu tenno nō a poder destar | A 211 |
| - | - | - |
| 9 | que non aja i ja-quant’a falar: | TC |
| que non aia y ia quant a falar. | A 211 |
| - | - | - |
| 10 | enos cantares que eu fiz por én | TC |
| enos cantares que eu fiz poren. | A 211 |
| - | - | - |
| 11 | en guisa soube mia coita dizer | TC |
| En guisa soube mia coita dizer | A 211 |
| - | - | - |
| 12 | [que nunca mi-a poderon entender]. | TC |
| < > | A 211 |
| - | - | - |
| 13 | Algun sabor prend’ome quando diz | TC |
| [A]lgun sabor prend ome quando diz | A 211 |
| - | - | - |
| 14 | ja-que da coita que sofr’, e do mal, | TC |
| ia que da coita que soffr e do mal | A 211 |
| - | - | - |
| 15 | com’eu sofro; mais ei a temer al: | TC |
| comeu soffro mais ei a temer al. | A 211 |
| - | - | - |
| 16 | enos cantares que des enton fiz | TC |
| enos cantares que desenton fiz | A 211 |
| - | - | - |
| 17 | en guisa soube mia coita dizer | TC |
| En guisa soube mia coita dizer. | A 211 |
| - | - | - |
| 18 | [que nunca mi-a poderon entender]. | TC |
| < > | A 211 |