UCollatio

Texto críticoB 369
1Ai mia senhor, veen-me conselharA ymha senhor ueeu me conselhar
2meus amigos como vos eu disser:Meꝯ amigꝯcomouꝯ eu disser
3que vos non sérvia, ca non m’é mester,Que uꝯ non seruha ca non me mester
4ca nunca ren por mí quisestes dar;Ca nūca ren por mj quisestes dar
5pero, senhor, non m’én quer’eu quitarPero senhor non men quereu quytar
6de vos servir e vos chamar «senhor»,Deuꝯ seruir euꝯ chamar senhor
7e vós faredes depoi-lo melhor!E uos faredes depoylo melhor
-
8E todos dizen que fiz i mal sén,E todꝯ dizen que fiz hi mal sen
9ai mia senhor, de quanto comeceiAy mha senhor de ꝙʷto começei
10de vos servir; e non os creerei,Deuꝯ seruir enōuꝯ creerey
11mentr’eu viver, nunca, por ũa ren:Ment’u uiuer: nūca pᵉ hūa ren
12ca, mia senhor, que m’i feze mui benCa mha senhor que mj fez e muj ben
13de vos servir e vos [chamar «senhor»,Deuꝯ seruir euꝯ .
14e vós faredes depoi-lo melhor!]< >
-
15E máis me dizen do que me vos deuE mays me dizen doquemeuꝯ deu
16por mia senhor: que mi fez i gran mal;pᵉ mha senhor que mj fez hi g̃m mal
17pois m’esto dizen, dizen-m’assi al:Pois mesto dizen . dizēmassi al
18«Non a serviádes nen sejades seu».Nona ƥuhades nen seiades seu
19Por tod’esto non me partirei euPᵉtodesto nō me partirey eu
20de vos servir [e vos chamar «senhor»,Deuꝯ seruir
21e vós faredes depoi-lo melhor!]< >
-
22E, mia senhor, conselha-me mui malE mha senhor conselhāme muj mal
23quen mi-o conselha, mais farei-m’eu al.ꝙ̄ mho consselha mays farey meu al