UCollatio

Texto críticoA 157
1Nostro Sennor, que mi a min faz amarNostro sennor que miamin faz amar.
2a mellor dona de quantas El fez,amellor dona de quan(t̻)_tas el fez.
3e máis fremosa e de mellor prezꞇ mais fremosa ꞇ de me_llor prez.
4e a que fez máis fremoso falar,ꞇ a que fez mais fre_moso falar.
5El me dé dela ben, se lle prouguer,el me de dela ben se lle prouguer.
6ou mia morte, se m’aquesto non der,ou mia morte se maquesto non der.
7me dé por me de gran coita quitar.me de por me de gran coita quitar.
-
8E, se m’El aquesto non quiser dar[E] se mel aquesto non quiser dar
9que ll’oj’eu rogo, rogar-ll’-ei assi:quellog eu rogo rogarllei assi
10que lle possa, com’ela quer a mí,que lle possa comela quer ami
11querer, ca esto me pode guardarquerer ca esto me pode guardar
12da mui gran coita que eu ei d’amor;da mui gran coita que eu ey damor
13e, se m’esto non der Nostro Sennor,ꞇ se mesto non der nostro sennor
14por que me fez El tal sennor fillar?por que me fez el tal sennor fillar
-
15Ben o sei eu: fez-mi-o por se vengar[B]eno sei eu fez mio por se uengar
16de mí, per esto e non per outra ren;de mi per esto ꞇ non per outra ren
17se ll’algun tempo fiz pesar, por énsellalgun tenpo fiz pesar por en
18me leix’assi desemparad’andarme leix assi desenparad andar
19e non me quer contra ela valer:ꞇ nō me quer contra ela ualer
20por me fazer maior coita sofrerpor me fazer mayor coita sofrer
21me faz tod’est’, e non me quer matar.me faz todest e non me quer matar