| 1 | O meu amig’, amiga, vej’andar | O meu amiga miga ueiandar | O meu amigamiga ueiandar |
| 2 | triste coidando e non poss’entender | Triste coydando e nō possētēder | triste coydādenon possentender |
| 3 | por que trist’anda, si veja prazer; | Por q̄ Tristanda sy ueia p̃zer | por que tristanda sy ueia prazer |
| 4 | pero direi-vos quant’é meu cuidar: | Pero direyuꝯ quante meu cuydar | pero direyuꝯ quante meu cuydar |
| 5 | anda cuidand’en se d’aqui partir, | ⌈Anda cuydandensse daqui partir | anda cuy dan densse daqui partir |
| 6 | e non s’atreve sen mí a guarir. | E nō ssatreue sē mi a guarir | enonssatreue sē mi a guarir. |
| - | |
| 7 | Anda tan triste que nunca máis vi | Anda tā triste q̄ nūca mays vi | Anda tā triste q̄ nūca mays ui |
| 8 | andar nulh’ome, e en saber punhei | Andar nulhomē e enss aber punhei | andar nulhomē e enssaber punhei |
| 9 | o por que era, pero non o sei; | O pᵉ q̄ era ꝑo nono sey | o pᵉ q̄ eu ꝑo nono sey |
| 10 | pero direi-vos quant’end’ap[re]ndi: | Pero direy uꝯ quãtēda pudy | ꝑo direyuꝯ quātenda pudy |
| 11 | anda cuidand’en se d’aqui partir, | ⌈Anda cuydandēsse daqui partir | anda cuydandē sse daqⁱ partir |
| 12 | [e non s’atreve sen mí a guarir]. | < > | < > |
| - | |
| 13 | Atan trist’anda que nunca vi quen | < > | Atan tristanda q̄ nūca ui quē |
| 14 | tan trist’andasse no seu coraçon, | < > | tā tristan dasse no seu corazō |
| 15 | e non sei por que nen por qual razon; | < > | enō sey p̃ q̄ uē porqual razō |
| 16 | pero direi-vos quant’aprendi én: | < > | ꝑo direy uꝯ quanta p̃ndi en |
| 17 | anda cuidand’en se d’aqui partir, | < > | anda cuydandē sse daqⁱ partir |
| 18 | [e non s’atreve sen mí a guarir]. | < > | . |
