UCollatio

Texto críticoA 214
1Se ei coita, muito a nego ben,Se ei coita muito a nego ben.
2pero que m’ei a do mundo maiorpero que mei a do mundo mayor.
3por vós; mais ei de vós tan gran pavorpor uos mais ei de uos tan gran pauor.
4que vos direi, mia sennor, que mi aven:que uus direi mia sennor que mia uen.
5ei gran coita; demais, ei a jurarEi gran coita de mais ei a iu_rar.
6que non ei coit’a quen me én preguntar.que non ei coita quen me en preguntar.
-
7A vós non ous’a gran coita dizerA uos non ous a gran coita dizer
8que ei por vós eno meu coraçon,que ei por uos eno meu coraçon
9e, con pavor, assi Deus me perdon,econ pauor assi d’s me perdon
10que ei, sennor, de vos pesar fazer,que ei sēnor de uꝯ pesar fazer.
11ei gran coita; demais, ei a jurarEi gran coita de mais ei a iurar.
12[que non ei coit’a quen me én preguntar].< >