| 1 | Ai eu, coitad’, en que coita mortal | Ay eu coytadem que coyta moʳtal |
| 2 | que m’oje faz ũa dona viver! | que moie faz hun a dona viuer |
| 3 | Pero non moir’, e moiro por morrer, | pero non moyre moyro por morrer |
| 4 | pois non vej’ela, que vi por meu mal | poys non veiela q̄ vy por meu mal |
| 5 | máis fremosa de quantas nunca vi | Mays fremosa de quantas nūca vy |
| 6 | donas do mund’; e, se non ést’assi, | donas domū de . senon esta assy |
| 7 | nunca me Deus dé ben dela nen d’al! | nuncame deus de ben dela nen dal |
| - | |
| 8 | E esta x’é gran coita, direi qual, | Eesta xe gran coyta direy qual |
| 9 | ca esta coita non me dá lezer, | ca esta coyta nō me da lez’ |
| 10 | ante mi-a faz cada dia crecer; | ante mha faz cada dia c’cer |
| 11 | e chamo muito Deus, e non mi val, | e chamo muyto d’s ꞇ nō mj ual |
| 12 | nen me val ela porque ja perdi | nen me ual ela poʳ q̄ ia perdy |
| 13 | o sén, pois por ela ensandeci: | ossen poys pore la enssandeçy |
| 14 | e esta coita quen viu nunca tal? | a esta coyta quē vyu nūca tal |