UCollatio

Texto críticoB 105
1Ai eu, coitad’, en que coita mortalAy eu coytadem que coyta moʳtal
2que m’oje faz ũa dona viver!que moie faz hun a dona viuer
3Pero non moir’, e moiro por morrer,pero non moyre moyro por morrer
4pois non vej’ela, que vi por meu malpoys non veiela q̄ vy por meu mal
5máis fremosa de quantas nunca viMays fremosa de quantas nūca vy
6donas do mund’; e, se non ést’assi,donas domū de . senon esta assy
7nunca me Deus dé ben dela nen d’al!nuncame deus de ben dela nen dal
-
8E esta x’é gran coita, direi qual,Eesta xe gran coyta direy qual
9ca esta coita non me dá lezer,ca esta coyta nō me da lez’
10ante mi-a faz cada dia crecer;ante mha faz cada dia c’cer
11e chamo muito Deus, e non mi val,e chamo muyto d’s ꞇ nō mj ual
12nen me val ela porque ja perdinen me ual ela poʳ q̄ ia perdy
13o sén, pois por ela ensandeci:ossen poys pore la enssandeçy
14e esta coita quen viu nunca tal?a esta coyta quē vyu nūca tal