| 1 | Se ei coita, muito a nego ben, | TC |
| Se ei coita muito a nego ben. | A 214 |
| - | - | - |
| 2 | pero que m’ei a do mundo maior | TC |
| pero que mei a do mundo mayor. | A 214 |
| - | - | - |
| 3 | por vós; mais ei de vós tan gran pavor | TC |
| por uos mais ei de uos tan gran pauor. | A 214 |
| - | - | - |
| 4 | que vos direi, mia sennor, que mi aven: | TC |
| que uus direi mia sennor que mia uen. | A 214 |
| - | - | - |
| 5 | ei gran coita; demais, ei a jurar | TC |
| Ei gran coita de mais ei a iu_rar. | A 214 |
| - | - | - |
| 6 | que non ei coit’a quen me én preguntar. | TC |
| que non ei coita quen me en preguntar. | A 214 |
| - | - | - |
| 7 | A vós non ous’a gran coita dizer | TC |
| A uos non ous a gran coita dizer | A 214 |
| - | - | - |
| 8 | que ei por vós eno meu coraçon, | TC |
| que ei por uos eno meu coraçon | A 214 |
| - | - | - |
| 9 | e, con pavor, assi Deus me perdon, | TC |
| econ pauor assi d’s me perdon | A 214 |
| - | - | - |
| 10 | que ei, sennor, de vos pesar fazer, | TC |
| que ei sēnor de uꝯ pesar fazer. | A 214 |
| - | - | - |
| 11 | ei gran coita; demais, ei a jurar | TC |
| Ei gran coita de mais ei a iurar. | A 214 |
| - | - | - |
| 12 | [que non ei coit’a quen me én preguntar]. | TC |
| < > | A 214 |