UCollatio

Texto críticoB 522BV 125
1Que estranho que m’é, senhor,Que estranho q̄ me senhorQue estranho que mhe senhᵉ
2e que gran coita d’endurar,E q̄ grā coyta dendurare que gram coyta dendurar
3quando cuid’en mí, de nembrarQuando cuydeu mi de nēbrarquando cuyden mi de nenbrar
4de quanto mal fui sofredorDe quanto mal fui sofredorde quanto mal fui sofredor
5des aquel dia que vos vi!Desaquel di a q̄ uꝯ uide saquel dia queuꝯ ui
6E tod’este mal eu sofriE todeste mal eu sofrie codeste mal eu sofri
7por vós e polo voss’amor,Por uos & polo uoss amorpor uos epolo uossamor
-
8ca des aquel tempo, senhor,Ca desaqꝉ tenpo senhorCa desaq̄l tenpo senhor
9que vos vi e oi falar,Que uꝯ ni & oy falarq̄ uꝯ ui e oy falar
10non perdi coitas, e pesarNon perdi coytas e pesarnō perdi coytas epesar
11nen mal non podia maior;Nē mal non podia mayornē mal nō podia mayor
12e aquesto passou assi,E aquesto passou assye a q̄sto passou assy
13e tod’e[ste mal eu sofriE tode :−/ e tode
14por vós e polo voss’amor].< >< >
-
15E por én seria, senhor,E porē seria senhorE poren seria senhor
16gran ben de vos amercearGrā bē de uꝯ amerceargrā bē deuꝯ amercear
17de min, que ei coita sen par,(Nō perdy coytas) de mī q̄ ay coita sē pardemj̄ q̄ ei coyta sen par
18de qual vós sodes sabedorDe qual uos sodes sabedorde q̄l uos sodes sabedor
19que passou e passa per min,Que Passou & passa per mīq̄ passou e passa ꝑ mj̄
20e tod’e[ste mal eu sofriE tode⁖−/ E tode
21por vós e polo voss’amor].< >< >