UCollatio

Texto críticoA 155
1Non soube que x’era pesar,Non soube que xera pe sar.
2si me valla Nostro Sennor,ssi me ualla nostro sen nor
3quen Deus non fez, a seu pesar,qūe de_us non fez aseu pesar
4longe viver de sa sennorlonge ui_ue r de sa sen nor
5u lle non possa ren dizeru lle non pos_sa ren di zer
6da coita’n que o faz viverda coitan que o faz uiuer
7mui trist’e mui coitad’andar.mui trist e mui coitadan_dar.
-
8Non ar soube parte d’afanNō ar soube parte daffan. *
9nen de gran coita nulla rennen de gran coita nulla ren.
10o que non sofreu est’afano que non soffreu est affan
11de non poder, per nulla ren,de non poder ꝑ nulla ren.
12veer-la sennor que ben quer:ueer la sēnor que ben quer
13e quen tal coita no[n] ouvere quen tal coita no ouuer
14o al non ll’é coita, de pran.o al non lle coita de pran.
-
15Esta tenn’eu porla maiorEsta tenneu porla mayor
16coita do mundo, a meu coidar,coita do mundo a meu coidar
17e non pud’i aver maior,e non pudi auer mayor
18e non o quer’eu en coidare nono quereu en coidar
19esto per nulla ren meter,esto per nulla ren meter
20mais por verdade o dizermais pur uerdade o dizer
21como quen end’é sabedor,como quen end e sabedor.
-
22ca me fez Deus coitas saber,Ca me fez deus coitas saber
23perque mi-as fez todas sofrer,per que mias fez todas soffrer
24e tenn’end’esta por maior.e tennend esta por mayor. *