UCollatio

Texto críticoB 229
1Tod’ome que Deus faz morarTodome que deꝯ faz morar
2u ést’a molher que gran bendu est amolher que gram ben
3quer, ben sei eu ca nunca tenquer . ben sey eu ca nunca ten
4gran coita no seu coraçon,gram coyta no seu coraçon
5pero se a pode veer;pero sea pode ueer
6mais quen end’á long’a viver,mays quen enda lon ia uiuer
7aquesta coita non á par,aquesta coyta non a par
-
8ca, pois u ela é i estarCa pois hu ela ei destar
9pode, non sabe nulha renpode nō sabe nulha rem
10de gran coita, ca de pran tende grā coyta ca deprā tē
11assi eno seu coraçonassi eno seu coraçō
12qual ben lhi quer de lho dizer,qʷl bēlhi q̄r delho diz’
13e non pode gran coita avere nō pode g̃m coita au’
14enquant’en aquesto cuidar.en quanten aq̄sto cuydar
-
15E quen ben quiser preguntarE quē bē qⁱƥ p’gūtar
16por gran coit’a min pregunt’én,pᵉ grā coita mj̄ p’gūtē
17ca eu a sei, vedes per quen:ca eu assy sey uedes ꝑ quē
18per min e per meu coraçon;ꝑmj̄ e ꝑmeu coraçō
19e mia senhor mi-a faz saber,emha senhor mha faz saber
20e o seu mui bon parecer,eo seu muj bō parecer
21e Deus, que m’én fez alongared’s q̄ men fez alongar
-
22por viver sempr’en gran pesarPor uiu’ semp’ngrā pesar
23de min e por perder o sén,demj̄ . epᵉ perdero sen
24com’aver a viver sen quencomau’ a uiu’ sē ꝙ̄
25sei eu ben no meu coraçonsei eu bē no meu coraçō
26ca nunca ja posso prazer,ca nunca ia posso p̃zer
27u a non vir, de ren prender.hua nō uir de rē p’nder
28Vedes que coita d’endurar!uedes q̄ coyta dendurar
-
29E o que atal non sofrerEo q̄ atal nō sofrer
30non o devedes a creernono deuedes a creer
31de gran coita, se i falar.de grā coita se hi falar