| 1 | Tod’ome que Deus faz morar | Todome que deꝯ faz morar |
| 2 | u ést’a molher que gran ben | du est amolher que gram ben |
| 3 | quer, ben sei eu ca nunca ten | quer . ben sey eu ca nunca ten |
| 4 | gran coita no seu coraçon, | gram coyta no seu coraçon |
| 5 | pero se a pode veer; | pero sea pode ueer |
| 6 | mais quen end’á long’a viver, | mays quen enda lon ia uiuer |
| 7 | aquesta coita non á par, | aquesta coyta non a par |
| - | |
| 8 | ca, pois u ela é i estar | Ca pois hu ela ei destar |
| 9 | pode, non sabe nulha ren | pode nō sabe nulha rem |
| 10 | de gran coita, ca de pran ten | de grā coyta ca deprā tē |
| 11 | assi eno seu coraçon | assi eno seu coraçō |
| 12 | qual ben lhi quer de lho dizer, | qʷl bēlhi q̄r delho diz’ |
| 13 | e non pode gran coita aver | e nō pode g̃m coita au’ |
| 14 | enquant’en aquesto cuidar. | en quanten aq̄sto cuydar |
| - | |
| 15 | E quen ben quiser preguntar | E quē bē qⁱƥ p’gūtar |
| 16 | por gran coit’a min pregunt’én, | pᵉ grā coita mj̄ p’gūtē |
| 17 | ca eu a sei, vedes per quen: | ca eu assy sey uedes ꝑ quē |
| 18 | per min e per meu coraçon; | ꝑmj̄ e ꝑmeu coraçō |
| 19 | e mia senhor mi-a faz saber, | emha senhor mha faz saber |
| 20 | e o seu mui bon parecer, | eo seu muj bō parecer |
| 21 | e Deus, que m’én fez alongar | ed’s q̄ men fez alongar |
| - | |
| 22 | por viver sempr’en gran pesar | Por uiu’ semp’ngrā pesar |
| 23 | de min e por perder o sén, | demj̄ . epᵉ perdero sen |
| 24 | com’aver a viver sen quen | comau’ a uiu’ sē ꝙ̄ |
| 25 | sei eu ben no meu coraçon | sei eu bē no meu coraçō |
| 26 | ca nunca ja posso prazer, | ca nunca ia posso p̃zer |
| 27 | u a non vir, de ren prender. | hua nō uir de rē p’nder |
| 28 | Vedes que coita d’endurar! | uedes q̄ coyta dendurar |
| - | |
| 29 | E o que atal non sofrer | ⌈Eo q̄ atal nō sofrer |
| 30 | non o devedes a creer | nono deuedes a creer |
| 31 | de gran coita, se i falar. | de grā coita se hi falar |