UCollatio

Texto críticoB 145
1Cuidava-m’eu, quando non entendiaCuidaua meu quando nō entendia·
2que mal sén era de vos ben querer,q̄ mal sen era deuꝯ ben q̄rer
3senhor fremosa, que m’én partiriasenhor fremosa· que men partiria·
4atanto que o podess’entender;atanto queo podessentender
5mais entend’ora que faç’i mal sénmays enten dora· que façi· m al sen
6de vos amar, pero non me part’én,deuꝯ amar pero nō me parten
7ante vos quero melhor toda via.anteuꝯ quero me lhor todauia·
-
8Eu mi cuidava que non poderiaEu mj cuidauaq̄ nō pod’ia
9de vós viir, mia senhor, senon ben,deuos uijr mha senhʳ seuō ben
10ca non cuidei que me de vós verriaca nō cuidei q̄ medeuos uerria·
11tan muito mal como m’agora ven;tā muyto mal· como magora uē
12e fazia dereito, ca non al,efazia d’eito ca nō al
13e[n] non cuidar que me veesse mal,enō cuida(uar) q̄me uehesse mal
14senhor fremosa, d’u [o] non avia.senhʳ f’mosa du nō auya
-
15E por mui gran maravilha terria,Epʳ muj g̃m m̃auilha terria·
16senhor, quen ora soubesse de qualsenhor ꝙʷ ora soubesse de qʷl
17guisa mi ven, e d[er]eito faria,gⁱsa mj bē edeito faria
18ca nunca vistes maravilha tal,ca uūca uistes m̃auilha· tal
19ca me ven mal d’u Deus non o quis dar,ca me uē mal duu ds̄ nō aqⁱs dar
20senhor, e coita mui grand’e pesarsenhʳ e coita muj g̃ude pesar
21de vós, de que mi vi[i]r non devia.deuos de q̄mj uir nō deuia·
-
22Por én, senhor, cousimento seriaPor en senhʳ cōsimento seria·
23e mesura grand’, assi Deus m’ampar,emesura ḡndassy d’s māpar
24de mi fazerdes vós ben algun dia,demj faz’ des uos bē algū dia·
25pois tanto mal me fazedes levar;pois tāto mal me fazedes leuar
26e, se mi ben fezessedes, senhor,esemj bē fezessedes senhʳ
27sabed’: a vós xe estaria melhor,sabedauos xeestaria melhʳ
28e, demais, Deus vo-lo gradeceria.edemays d’s uolo g̃deceria