| 1 | Senhor, se o outro mundo pas[s]ar | Senhor seo omro mudo rasar | Senho seo outro mundo pasar |
| 2 | as[s]i com’aqueste pas[s]’e passei, | Asy comaqueste pase passey | asȳ comaq̄ste rase rassey |
| 3 | e con tal coita com’aqui levei | E cō tal coita. coma qui leuey | econ tal corta toma qui leuey |
| 4 | e lev’, eno iferno ei de morar | E le neno iserno ey de moirar | eleneno iferno ey demorar |
| 5 | por vós, senhor, ca non por outra ren, | Por vos senhora ca non por outra rē | poruos senhora ia nō por outra rē. |
| 6 | ca por vós perco Deus e sis’e sén | Ca por uos ꝑ co d’s. E ssisse ssen. | ca poruos ꝑ eo đs e sisse ssen |
| 7 | cando vos vejo dos olhos catar | cando uos ueio dos olhos catar | cando uos ueio dos olhos catar |
| - | |
| 8 | atan muit’aposto que non á par; | Atā muyta posto que non harar | Atā muyta posto q̄ nō hara |
| 9 | e ja me trabalhei de os cousir, | E ia me t̃balhey .deos cousir | eia me t̄balhey deos toisir |
| 10 | e comecei log’enton a ri[i]r, | E dom etey logēton arir | e amecey logẽton arir |
| 11 | e er filhei-me log’i a chorar | E er filhey me logy achorar | eer silhey me logy achorar |
| 12 | como omen desemparado d’Amor | Como homē desenparado damor | tomo homē desenꝑ dodamor |
| 13 | e de vós: ai fremosa mia senhor, | E de uos ay fremosa mha senhor | e de uos ay fr̄ mosa mha senhor |
| 14 | non sei como esto podes[s]’endurar! | Non sey como esto pode sen durar | nō sey tomo esto podese durar |
| - | |
| 15 | E ja que vos no iferno falei, | E ia que uos no if’no faley | E ia q̄ uos no isno faley |
| 16 | senhor fremosa, ena coita d’aqui | Senhor fremosa Ena coyta daquy | senhor fr̄ mosa ena toyta daquy |
| 17 | que por vós ei, vedes quanto entend’i | Que por uos ey ned’s quanto ente udy | q̄ por uos ey ueđs quāto entendy |
| 18 | e quanto dá, [a]quanto mui ben sei: | E quanto co quanto muy ben sey | e quanto da quāto muy bē sey |
| 19 | que ala non poderia aver tal | Que ala non poderia auer tal | q̄ ala nō poderia auerecal |
| 20 | coita qual sofro, tan descomuna[l], | coytaQual sofro tam descomuna | coyta q̄l sofro tā descomuna |
| 21 | e sofro e nunca por vós acorr’ei, | E sofre E nūca pᵉ uos a coirey | esofre e nunca uos o coyry |
| - | |
| 22 | ca vedes, mia senhor, por que vo-la ei: | Ca ued’s mha senhor por que uolo ey | Ca uedes mha senhor por q̄ uolo ey |
| 23 | porque fez Deus o vosso corpo atal | Porque sei d’s ꝯuosso corpo atal | porq̄ soedes ouosso corpo atal |
| 24 | en que nunca pode omen saber mal | En que nunca pode homē slvi mal | ē que nunca pode home sobī mal |
| 25 | nen sabera; mais eu gran pavor ei, | Nen sabera mais Eu grā pauor ey | nē sodere mays eu grā pa uorey |
| 26 | que vo-la demandará por min Deus, | Que vola dam andara pʳ mȳ poys d’s | q̄ uolo domādare mȳ |
| 27 | pois eu morrer, [ai] lume destes meus | Eu moirer lume destes meus | poys eu morrer lume destes meus |
| 28 | olhos, que sempre máis que min amei! | olhꝯQue semp’ mays que mȳ amey | olhos q̄ sem mais q̄ mȳ amey |