UCollatio

Texto críticoA 183
1Dizen-mi as gentes por que non trobeiDizen mias gentes por que non trobey.
2á gran sazon e maravillan-s’én;a gran sazon ꞇ marauillan sen.
3mais non saben de mia fazenda ren,mais non saben de mia fazenda ren.
4ca, se ben soubessen o que eu sei,ca se bē soubessen o que eu sei.
5maravillar-s’-ian logo per mímarauillar syam lo_go per mi.
6de como viv’e de como vivide como uiu e de como uiui.
7e, se máis viver, como viverei.ꞇ se mais uiuer como uiuerei.
-
8Mais non o saben nen lle-lo direi,[M]ais nono saben nen lle lo direi
9enquant’eu viva, ja per neun sén;en quanteu uiua ia ꝑ neū sen
10mais calar-m’-ei con quanto mal me venmais calarmei con qʷnto mal me uen
11e sempr’assi mia coita sofrerei,ꞇ semprassi mia coita soffrerei
12ca eu non quero mia coita dizerca eu non quero mia coita dizer
13a quen sei ben ca non mi á de poeraquen sei ben ca non mia de poer
14consello máis do que m’eu i porrei.consello mais do que meu hy porrei.
-
15E o consello ja o eu fillei,E o consello ia o eu (hy) fillei
16que eu i porrei, ca ‘ssi me conven:que eu hy porrei cassi me con uen
17morrer coitado como morre quenmorrer coitado como morre quen
18non á consello com’oj’eu non ei,non ha consello comogeu non ey
19e esta morte mellor me seraꞇ esta morte mellor me sera
20ca de viver na coita que non áca de uiuer na coita que nō a
21par nen a ouve nunca, eu o sei.par nena ouue nunca eu o sei.
-
22E mellor éste, mais sera meu benE mellor est e mais sera meu ben
23de morrer cedo e non saberen quende morrer çedo e nō saberen quen
24é por quen moir’e que sempre neguei.ꞇ por quen moir e que semp᷈ neguei.