Foi eu, madr’, en romaria a Faro con meu amigo
e venho del namorada por quanto falou comigo,
ca mi jurou que morria por mí, tal ben mi queria!
Leda venho da ermida e desta vez leda serei,
ca falei con meu amigo, que sempre [muito] desejei,
ca mi jurou que morria por mí, [tal ben mi queria!]
D’u m’eu vi con meu amigo vin leda, se Deus mi perdon,
ca nunca lhi cuid’a mentir por quanto m’el diss[e] enton,
ca mi jurou [que morria por mí, tal ben mi queria].