Di unha cantiga popular:

    «Ao pé dunha torre
    baila un corpo pobre;
    vede que corpo, ai, cabaleiro!».
E Joan de [...]

(I) Voso pai na rúa, ante a porta súa: vede o corpo, ai cabaleiro!
(II) Ante a súa pousada, co saio amarrado cunha corda: vede o corpo, ai cabaleiro!
(III) No medio da praza, co saio amarrado cunha baraza: vede o corpo, ai cabaleiro!

Joan de Gaia compuxo esta cantiga tomando como modelo aquela cantiga de cima, popular, cuxo refrán di «Vedes-lo cos, ai cavaleiro»; e fíxoa a un plebeo que foi xastre do bispo de Lisboa Don Domingos Jardo, e tiña o nome de Vicente Domínguiz; e fíxoo servir para el na cociña e cortar pano ante el; e o rei Don Denis fíxoo cabaleiro. E despois morou na freguesía de San Nicolao e chamáronlle Joán Fernández de San Nicolao.