(I) Coñezo un rico-home, Deus me perdoe, que trae alférez e trae pendón; e con todo iso, así me veña ben, non pode o rei saber, de maneira ningunha, cando se vai nin sabe cando vén.
(II) E trae tenda e trae viandas e a súa cociña, onde fai o seu xantar; e con todo iso, así me veña ben, non pode o rei saber, de maneira ningunha, cando se vai nin sabe cando vén.
(III) E trae o enxoval doméstico e trae un criado encargado do viño e trae un criado encargado do pan; e con todo iso, así me veña ben, non pode o rei saber, de maneira ningunha, cando se vai nin sabe cando vén.
(IV) E trae o eu leito e o seu cobertor, e un xograrete que lle agrada moito; e con todo iso, así me veña ben, non pode o rei saber, de maneira ningunha, cando se vai nin sabe cando vén.