(I) Pero d’Ambroa, que Deus me perdoe, non vos trobei sobre a terra de Ultramar, e vede por que: porque nunca encontrei unha razón pola cal vos puidese trobar dela, pois non fostes alí; mais trobareivos de moitas cousas que eu vos direi, das cales vós non vos sabedes defender.
(II) Que Deus me valla, vede por que non vos trobei sobre Acre nin sobre ese lugar: porque todos cantos aquí están non viron nunca que vós pasásedes alén mar; e non sei como vos trobe da terra onde non estivestes, mais saberei contar sobre as mañas que vós tendes.