(I) Pero d’Ambroa prometeu, certamente, que iría (a Terra Santa) como romeu de Santa María, e a súa romaría acabou tal como acabou a do río Xordán, pois daquela chegou a Montpellier, e agora pasou por Roncesvales e tornouse desde o outeiro de Roldán.
(II) E pois [...]
(III) Pois, xa que aquí cheguei, xa non dirán que non fun (?) [...] en buscar, senón de que puidese fachendear despois, e acho (?) aquí o corno de Roldán.