(I) Ouvín dicir que Alvelo era casado, mais non o creo, Deus me perdoe; e quérovos mostrar logo a razón, para que entendades que digo algo razoábel: porque lle ouvín eu moitas veces xurar que non podía casar tan novo, e por iso creo que non está casado.
(II) Eu sabía que está esposado desde hai máis de un ano, non o nego, porque el me abriu o seu corazón, por todo canto el me xurara que mentres fose tan novo como é, que non casaría, abofé, mais si se esposou e anda esposado.
(III) E os seus parentes pensan que o máis conveniente era que se casase alí (coa súa esposada) xa hai moito tempo; e aos que llo din, dilles el entón: «Non me agrada nada o que dicides, porque non me podedes apremar tanto como para que eu quixese casar tan novo; mais casarei cando sexa oportuno. 
(1) Facedes moi mal en me apremardes, porque non podedes conseguir, de maneira ningunha, que pola miña parte sexa o acordo realizado».