(I) Moitos a quen Deus quixo dar moi bo siso e moi alta liñaxe e gran poder e outro moito ben, para o seu gozo, en todo iso me poden vencer ben; (mais) sei eu isto e sei outra cousa de min: que a todos os deste mundo eu vencín no amor, amando a que me ten no seu poder.

(II) A mellor dona e de mellor siso e máis fermosa que Deus fixo nacer, esa sei de corazón amar máis que cantos xa amaron ou amarán donas; e aínda que iso é así, acontéceme o que eu non merecín: o gran desamor que ela me ten por iso.

(III) Aínda que en tanto a amar, segundo eu penso, máis que cantos outros Deus quixo facer nin  cantos coidan vencerme nisto, vénzoos amándoa moito, pero nunca recibín dela outra cousa agás gran saña, desde que a vin, e o mal talante que ten contra min.

(1) E, señor rei de Portugal, xulgade aquí agora se eu, amando así, debo por iso ser desamado.