(I) –María Genta, María Genta, a da saia con cintas, onde pasastes a noite ou quen puxo a comida? É a alba, abrídeme!
(II) –Pernoitamos eu e outra no camiño, e uns mozos apaixonados rouban a comida. É a alba, abrídeme! 
(III) Onde eu pasei esta noite tiven un gran banquete, e uns mozos apaixonados furtan a comida. É a alba, abrídeme!