(I) Don Vuitoron, quen vos escolleu de entre os trobadores para os xulgar, ou non sabía que era trobar ou sabía como eu vos trobei, porque vos trobei dúas veces moi ben; e se el vos fixo xuíz por ese motivo, concédovos que xulguedes.
(II) E se el por isto vos fixo xuíz, Don Vuitoron, debédelo ser, porque eu vos souben facer dous cantares, sen contar outros seis ou sete que vos fixen, polo que con razón debedes xulgar [...] xulgade os cantares que eu vos fixen.
(III) E despois de xulgardes como vos trobei, chamade tamén alí o comendador, a quen fixeron comendador das miñas encomendas sen me consultar a min, por mandado do rei; e o que agora está nos tribunais de alzada, se o teño por dereito, ha de mo devolver, pois todo isto son ordes do rei.