(I) Don Fernando, véxovos andar ledo pola dianteira que o rei vos deu: sodes adiantado, ben o sei, de Sahagún e de Asturias de Oviedo; e xa que Deus vos fixo un ben tan grande, esforzádevos por ir diante unha vez, pois até aquí fostes sempre detrás, (II) pois sempre fostes desventurado; porén, xa que agora Deus vos deu un ben tan grande, quérovos eu aconsellar: non vos leve atrás o voso pecado; xa que el-rei vos deu tanto poder, señor, crédeme isto que vos digo: ide diante, como adiantado que sodes.
(III) E xa que agora sodes tan afortunado, sería conveniente que a alguén da vosa condición se vos quebrase tamén ese mal de ollo e non tivésedes que andar como andabades antes, pois hoxe somos unha cousa e mañá seremos outra; e, xa que sempre vos esforzastes por ir detrás, esforzádevos tamén agora por ir diante.