(I) Don Estevan, e non lle agradecedes a elegancia que Noso Señor vos deu e como fai que agradedes aos que vos ven, que vós non vedes! E nesa circunstancia outra cousa debedes agradecer: como vos fai caer entre os bos e entre os maos, que ben caedes vós!
(II) E cando vos din unha brincadeira ou a dicides vós, moi ben caedes en calquera destas ocasións, e tamén ao falardes con calquera muller caedes moi ben e onde queira que falades, e ante o rei caedes moi ben: polo menos nunca tan pouca comida ten que vós non teñades a vosa parte.
(III) E xa que o rei está tan satisfeito de vós que vos concede o seu beneficio e o seu favor, convenvos moito terdes bo nome e non ser home descortés, pois, xa que tendes que vivir na corte, nunca debedes afastar de vós alguén que vos acompañe.