| Texto crítico | B 1296 | V 900 | |
|---|---|---|---|
| 1 | Senhor, por que eu tant’afan levei, | Senhor por q̄ eu tantafam leuey | ⌈Senhor por que eu tā cafam leuey |
| 2 | gran sazon á, por Deus, que vos non vi; | Grā saçō(ha) ha ds̄ q̄ uꝯ nō vy | grā saçon ha p̃ deus q̄uꝯ nō uy |
| 3 | e pero mui longe de vós vivi, | E pero mui Coie deuos vyuy | epo muy loīe de uos uyuy |
| 4 | nunca aqueste verv’antig’achei: | Nunca aq̄stor u’uantira chey | nunca a queste ũuātiga chey |
| 5 | «Quan longe d’olhos, tan longe de coraçon». | Ꝗw soie dolhos tā lōie de coraçō | ꝙ̃ loiē doos ū lōie de corazō |
| - | |||
| 6 | A minha coita, par Deus, non á par, | A minha coyta p̃ds̄ nō a par A my nha coyta p̃ ds̄ nō apar | A minha coyta p̃ deus nō ha par |
| 7 | que por vós levo sempr’e levarei; | Ꝗw por uos leuo sempᵉ leuarey | qȝ por uos leuo sempᵉ leuarey |
| 8 | e pero mui longe de vós morei, | E pero muy lume deuos morey | eꝑo muy lome deuos morey |
| 9 | nunca pude este verv’antig’achar: | Nūca pude este uer cātiga char | nunca pude este ueruātiga char |
| 10 | «Quan longe d’olhos, tan longe de coraçon». | Ꝗw lome dolhos tā soye de coraçō | q̄ꝫ l(h)ome dolhos tā loīe de corazō |
| - | |||
| 11 | E tan gran coita d’amor ei migo | E tā grã coyta damor ey migo | E tā grā coyta damor ey migo |
| 12 | que o non sabe Deus, mal pecado; | Q̄ o nō sabe ds̄ mal pecado | q̄o nō sabe đs mal pecado |
| 13 | pero que vivo muit’alongado | ₽o q̄ uy uu muyta longado | ꝑo q̄ uyuu muỹta lōgado |
| 14 | de vós, non acho este verv’antigo: | Deuos nō acho este veuātigo | deuos nō acho este uiuātigo |
| 15 | «Quan longe d’olhos, tan longe de coraçon». | Q̄uā soie dolhos tā soie de coraçō | quā loīe dolhos tā loīe de coraçō. |
