UCollatio

Texto críticoB 844V 430
1Vou-m’eu, senhor, e quero-vos leixarNou meu senhʳ ꞇ q̄rouꝯ leixarVou meu senhor ꞇ q̄rouꝯ leixar
2encomendad’este meu coraçonencomendadeste meu coraçonencomen dadeste meu coraçon
3que fique vosc’, e faredes razon,q̄ Riq̄ uos q̄ faredes razōq̄ fiq̄ uos que faredes razō
4sen[h]or, se vos algũa vez nembrar,señ seuos algua uez nēlrarseñ se uos algua uez nē brar
5ca el de vós nunca se partirá;ca eldeuos nūca se parciraca deuos nunca se parara
6e de mí, senhor, por Deus, que sera,ꞇ demjsenhor poi deꝯ q̄ aet demi senhor por deus q̄ a
7poi-lo coraçon migo non levar?poilo coracōmigo non leuarpoylo coraçō migo nō leuar
-
8Poi-lo meu coraçon vosco ficar,Poilo meu coraçō uoscoficarPoilo meu corazō uosco ficar
9ai mia sen[h]or, pois que m’eu vou d’aqui,Ay mha señ poys q̄ meu uou daqⁱay mha señ poys q̄ meu uou daq̄
10nembre-vos sempr[e] e faredes inēl’ uꝯ semp’ faredes hynēb’ uꝯ sem faredes hy
11gran mesura, ca non sab’el amargrā melura ca nō sabel Amargram mesura ca nō sabel amar
12tan muit’outra ren come vós, senhor;tā muj doutra rrē come uos senhʳtā muytoutra rrē come uos senhor
13pois vosco fica a tan gran sabor,poys uosco fica(r) Arā igrā saborpoys uosco fica atā grā sabor
14no[n] o devedes a desemparar.no o deuedes adesem pararno o deuedes a desemparar
-
15E praza-vos, pois vosco quer andarE p’z auꝯ pois uosco q̄r andarE p̃zauꝯ uosco q̄r andar
16meu coraçon e nunca se par[tir]meu coracō meu coracō ꞇ nūca separ.meu coraçō meu coraçō ꞇ nū ca se por
17de vós, sen[h]or, nen ja máis alhur ir,deuꝯ señ nē ja mays alh̃ hyrdeuꝯ sen̄ nē ja mays alh’ hyr
18mais quer, sen[h]or, sempre vosco morar,mays q̄r señ semp’ uosco morarmays q̄r señ sempre uosco morar
19ca nunca soub[e] amar outra ren;ca nūca soubamar outra rēca nū ca sou bamar outra rē
20e nembre-vos del, sen[h]or, por gran benꞇ nēb’uꝯdel señ p̃ grā bē.ꞇ nēb’uꝯ del rey per grā bē
21e gran mesura que vos Deus quis dar.ꞇ . grā mesura q̄uos deꝯ qⁱs darꞇ gram mesura, q̄ uos deꝯ qⁱs dar