UCollatio

Texto críticoA 211
1Neguei mia coita des ũa sazon,Neguei mia coita des uā sazon.
2mas con gran coita que ouve e que eimas con gran coita que ouue e que ei.
3ouvi a falar i como vos direi:ouuia falar y como uus direi.
4enos cantares que fiz des entonenos cantares. que fiz desenton
5en guisa soube mia coita dizerEn guisa soube mia coita dizer.
6que nunca mi-a poderon entender.que nunca mia poderon entender.
-
7E, sabe Deus, quen mui gran coita tenE sabe d’s quen mui gran coita ten.
8com’eu tenno non á poder d’estarcomeu tenno nō a poder destar
9que non aja i ja-quant’a falar:que non aia y ia quant a falar.
10enos cantares que eu fiz por énenos cantares que eu fiz poren.
11en guisa soube mia coita dizerEn guisa soube mia coita dizer
12[que nunca mi-a poderon entender].< >
-
13Algun sabor prend’ome quando diz[A]lgun sabor prend ome quando diz
14ja-que da coita que sofr’, e do mal,ia que da coita que soffr e do mal
15com’eu sofro; mais ei a temer al:comeu soffro mais ei a temer al.
16enos cantares que des enton fizenos cantares que desenton fiz
17en guisa soube mia coita dizerEn guisa soube mia coita dizer.
18[que nunca mi-a poderon entender].< >