| 1 | O meu amig’, amiga, que me gran ben fazia, | O meu amiga miga que me g̃m ben fezia |
| 2 | fez-me pre[i]t’e menage que ante me veria | Fez me p’dem enaige que ante me ueria |
| 3 | que se fosse, e vai-s’ora de carreira sa via, | Que se fosse euayssoria de carrerya lauia |
| 4 | e sempre mi assi mente e non á de mí vergonha: | Et sempre mhassi mēte ⌈ e nōha demj u’gonha· |
| 5 | non me viu máis d’un dia e vai-s’a Catalonha! | Non me uiu mays dū dia ⌈ et uay ssa cataionha· |
| - | |
| 6 | Nunca vistes, amiga, quant’al amigo visse, | Nunca uistes amiga(l) qnantal Amigo uisse |
| 7 | ca me jurou que nunca se ja de mí partisse | came iurou q̄ nūca seia d’mj ꝑtisse |
| 8 | e máis foron de cento mentiras que m’el disse, | Et mays forō de cento mētiras q̄ meldisse |
| 9 | e sempre mi assi mente e non á de mí [vergonha: | Et semp’mh assimente ⌈Et non ha de mj . |
| 10 | non me viu máis d’un dia e vai-s’a Catalonha!]. | < > |
| - | |
| 11 | Non sabedes, amiga, como m’ouve jurado | Non sabedes amiga como mouue iurado |
| 12 | que nunca se partisse de mí sen meu mandado, | Que nūcasse partisse de mj sen meu mādado |
| 13 | e mentiu-me cen vezes e máis o perjurado, | E mentiume cē uezes et mays o ꝑiurado |
| 14 | e sempre [mi assi mente] e non á de min [vergonha: | Et sempre . ⌈Et non ha de mj̄ |
| 15 | non me viu máis d’un dia e vai-s’a Catalonha!]. | < > |
