| Texto crítico | V 592-593 | |
|---|---|---|
| 1 | Do que sabia nulha ren non sei, | Do que sabia nulha rrem non sey |
| 2 | polo mundo, que vej’assi andar; | polo mundo que ueiassy andar |
| 3 | e, quand’i cuido, ei log’a cuidar, | et quandy cuydo ey logacuydar |
| 4 | per boa fe, o que nunca cuidei, | per boafe oꝙ̄ nunca cuydey |
| 5 | ca vej’agora o que nunca vi | ca ueihagora o que nūca ui |
| 6 | e ouço cousas que nunca oi. | ꞇ ouço cousas q̄ nūca oy |
| - | ||
| 7 | Aqueste mundo, par Deus, non é tal | A queste mūdo par đs nō he tal |
| 8 | qual eu vi outro, non á gran sazon; | q̄l eu uy outᵒ nō ha grā sazō |
| 9 | e por aquesto, no meu coraçon, | et por a questo no meu coraçō |
| 10 | aquel desej’e este quero mal, | aquel deseie este q̄ro mal |
| 11 | ca vej’agora [o que nunca vi | ca ueia gora. |
| 12 | e ouço cousas que nunca oi]. | < > |
| - | ||
| 13 | E non receo mia morte por én, | E nō rreçeo mha morte porē |
| 14 | e, Deus-lo sabe, queria morrer, | et deus lossabe q̄ria morrer |
| 15 | ca non vejo de que aja prazer | ca nō ueio de q̄ aia p̃zer |
| 16 | nen sei amigo de que diga ben, | nē ssey amigo de q̄ diga bē |
| 17 | ca vej’agora o que nunca vi | ca ueia gora oque nūca uy. |
| 18 | [e ouço cousas que nunca oi]. | < > |
| - | ||
| 19 | E, se me a min Deus quisesse atender, | E seme amī đs qⁱsesse atemdar |
| 20 | per boa fe, ũa pouca sazon, | per bo affe hūa pouca razon |
| 21 | eu post’avia no meu coraçon | eu post auya no meu coraçon |
| 22 | de nunca ja máis neũu ben fazer, | de nunca ia mays nehuū bem ffazer |
| 23 | ca vejo agora o que nunca vi | caueio agora eq̄nunca uy. |
| 24 | [e ouço cousas que nunca oi]. | < > |
| - | ||
| 25 | E non daria ren por viver i, | E non daria rrē p̃ uyũ hy |
| 26 | en este mundo, máis do que vivi. | ēeste mūdo mays do q̄ uyuy |
| - | ||
| R | Esta cobra [é] a prestumeira desta cantiga de Don Pero Gomez que diz «Do que sabia nulha ren non sei». | ↓ Esta cobra aprestu meyra desta camiga dedō pero gorrez q̄diz doq̄ sabia nulha ren nō sey. |