UCollatio

VersoTextoMs.
1Non perç’eu coita do meu coraçonTC
[N]on perçeu coyta do meu cora_çon.A 298
N on perceu coyta domeu coraconB 992
Non perçeu coyta domeu coraçonV 580
---
2cuidando sempr’en quanto mal me venTC
cuydando sempr en quanto mal me uen.A 298
Cuydando sempren quanto malB 992
cuydando sempren quāto mal mi uēV 580
---
3por ũa dona que quero gran ben;TC
por uā dona que quero gran ben.A 298
[ ] que quero g̃m benB 992
que quero gram benV 580
---
4e sei ja esto, se Deus me perdon:TC
ꞇ sey ia esto se deus me perdon.A 298
E sey ia esto se deꝯ mj perdonB 992
e seyla esto se deꝯ mi perdonV 580
---
5que nunca Deus gran coita quiso darTC
[Q]ue nunca deus gran coyta quiso dar.A 298
Que nunca deꝯ muy g̃m coyta qⁱ\s/ darB 992
q̄ nūca deꝯ muy gran coyta qis darV 580
---
6senon a quen El fez moller amarTC
se non aquen el fez moller amar.A 298
Se non aquen el fez molher amarB 992
se nō a quē el fez molher amarV 580
---
7com’a min fez, ca, des que eu naci,TC
[C]om amin fez ca des que eu naçiA 298
Como am faz que desquando naçiB 992
Como amin faz q̄ desquādo naçiV 580
---
8nunca vi om’en tal coita viverTC
nunca ui omen tal coyta uiuerA 298
Nunca uj home tal coita sofrerB 992
nūca ui home tal coita sofrerV 580
---
9com’eu vivo per moller ben querer;TC
com eu uiuo per moller ben quererA 298
Como sofro pᵉ molher ben quererB 992
comeu sofro pᵉ molher bē quererV 580
---
10e sei ja esto que passa per mí:TC
ꞇ sey ia esto que passa per miA 298
E sey ia esto que passa per mB 992
e sey ia esto q̄ passa ꝑ minV 580
---
11que nunca Deus gran coita quiso darTC
[Q]ue nunca. d. g.A 298
Que nunca deꝯ.B 992
que nūca đs grā coita qⁱsodarV 580
---
12[senon a quen El fez moller amar]TC
< >A 298
< >B 992
< >V 580
---
13com’a min fez, mui coitado d’amorTC
[C]om amin fez muy coytado damorA 298
Comel faz m muy coytado damorB 992
Comel faz min muy coitado damorV 580
---
14e d’outras coitas grandes que eu ei;TC
ꞇ doutras coytas grandes que eu (s̻)eyA 298
E doutras coitas muytas que eu eyB 992
edout̃s coitas muyta q̄ eu eyV 580
---
15e, pois eu ja toda-las coitas sei,TC
ꞇ poys eu ia todalas coytas seyA 298
E poys eu ia codalas coytas seyB 992
epoys eu ia todalas coytas seyV 580
---
16d’ũa cousa sõo ben sabedor:TC
dūa cousa sōo ben sabedorA 298
Dunha cousa soon ben fabedorB 992
dunha cousa soō bē sabedorV 580
---
17que nunca Deus gran coita quiso darTC
[Q]ue nunca. d. g.A 298
Que nunca deꝯ.B 992
que nūca đs grā coita qⁱso darV 580
---
18[senon a quen El fez moller amar]TC
< >A 298
< >B 992
< >V 580
---
19com’a min fez, e nunca me quis darTC
[C]om amin fez ꞇnunca me quis darA 298
< >B 992
< >V 580
---
20ben dessa dona que me fez amar.TC
ben dessa dona que me fez amarA 298
< >B 992
< >V 580