UCollatio

Texto críticoB 332
1De-lo dia, ai amiga,Delodia ay amiga
2que nos nós de vós partimos,que nos nos De uos partimos
3fui-se nosco voss’amigo e, per quanto nós oimos,Fui se nosco uossa migo E per quanto nos oymꝯ
4amiga, e, per quanto vimosA amigaiee per quanto uimos
5(queredes que vo-lo diga?),Queredes que uolo diga ·
6nunca tan leal amigo d’amiga vistes, amiga,Nunca tan leal amigo Damiga· uistes amiga·
-
7u nós partimos, chorandoU nos partimos chorando
8vós e nós chorando vosco,Vos et nos chorando nosco
9e el, mui sen o seu grado, ouve-s’enton d’ir connosco;Et el muj seno seu g̃do Ou uessentō dir con nosco
10mais, per quanto eu del conhosco,Mais per quanto eu del conhosco
11sempre serei de seu bando,Semp’ serei desenbando
12que, enquanto vós chorastes, nunca el quedou chorandoQue en quanto uos chorastes Nnuca el quedou chorando
-
13come vós: des i choravaE cataua m̄l os panos q̄ eu tragia cō dooʳ
Mais ꝑooʳ
14e ia-s’apartar soo,Come uos desi choraua·
15e catava-m’el os panos, que eu tragia con doo;Grassa· partar sooʳ·
16mais pero o preguntavan por que chorava, negó-o,Mais ꝑoor p’guntauā· Por que choraua negoo
17mais a min non no negava,Mais amj̄ nōno negaua·
18e por esto sõo certã’, amiga, que por vós chorava.E por esto sooʳm tertaā Mi gam que por uos choraua·