UCollatio

Texto críticoB 633V 235
1Sabedes: quant’á, ‘migo, que m’eu vosco veerSabedes quātamigo Que meu vosco ueerSabedes quantamigo que meu uosco ueer
2non pud’, atant’á oje que nunca vi prazer,Non puda tanta oieQue nūca ui prazernō puda tanta oie que nūca ui prazer
3e, amigo, grad’oj’a DeusCamigo gradoiadeꝯca migo grado ia deꝯ
4que vos veen os olhos meus.Que uꝯ ueen os olhos meꝯque uꝯ ueen os olhos meꝯ
-
5Ouv’én por vós tal coita eno meu coraçonOuuē preuos mal coytaEno meu coraçōOuuen pᵉ uos tal coita eno meu coraçō
6que nunca vos cuidar’a veer nulha sazon,Que nūcauꝯ cuydaraVeer nulha sazonq̄ nūcauꝯ cuydara ueer nulha sazon
7e, a[migo, grad’oj’a DeusCa ⸫⸻ca.
8que vos veen os olhos meus].E irogueu meu amigoAqꝉ ds̄ q̄me fez< >
-
9E rog’eu, meu amigo, aquel Deus que me fezQue nūca eu ia vinaSen vos tā out̃ vezE rrogueu meu amigo aq̄l đs q̄ me fez
10que nunca eu ja viva sen vós tan[t]’outra vez,Ca ⸫⸻q̄ nūca eu ia uyua sen uos tā out̃ uez
11e, a[migo, grad’oj’a DeusE bē assimho qisoMha uentea guisarca.
12que vos veen os olhos meus].Que nūca sē uos ouuiSabor erguē chorar< >
-
13E ben assi mi-o quiso mia ventura guisarCa ⸫⸻E ben assimho qⁱso mha uentaᵉ guisar
14que nunca sen vós ouvi sabor, erg’en chorar,q̄ nūca sen uos ouui sabor erguē chorar
15e, a[migo, grad’oj’a Deusca.
16que vos veen os olhos meus].< >