UCollatio

Texto críticoB 375
1Coitado vivo, á mui gran sazon,Coytado uiuo a muj gram sazom
2que nunca ome tan coitado viQue nunca home tan coytado uj
3viver no mundo des quando naci;Viuer no mundo desquando naci
4e, pero x’as mias coitas muitas son,E pero xas mhas coytas muytas son
5non querria deste mundo outro benNon queiria deste mundo outro ben
6senon poder negar quen quero ben.Se non poder negar q̄n quero ben
-
7Vivo coitado no meu coraçonE uyuo coytado no meu coraçon
8e vivo no mundo mui sen prazer,Viuo no mundo muj sen prazer
9e as mias coitas non ouso dizer;E as mhas coytas non ouso dizer
10e, meus amigos, se Deus mi perdon,E meꝯ amigꝯse d’s mj perdon
11non querria [deste mundo outro benNon queiria
12senon poder negar quen quero ben].< >
-
13E de chorar quitar-s’-ian os meusE dechorar quitarssiā·os meꝯ
14olhos, e poderia én perderOlhꝯ epod’ia en perder
15as coitas que a min Deus faz sofrer;As coytas que amj̄ d’s faz sofrer
16e, meus amigos, se mi valha Deus,E meꝯ amigꝯse mj ualha d’s
17non querria [deste mundo outro benNon queiria
18senon poder negar quen quero ben].< >
-
19E per nega-lo eu cuidaria benE per negalo eu cuydaria ben
20a perder coitas e mal que mi ven.A perder coytas e mal que mj uen