UCollatio

Texto críticoB 1087-1088V 679
1Senhor fremosa, non pod’om’osmarSenhor fremosa non podo mosmarSenhor fremosa nō podo mosmar
2quan muito ben vos quiso Deus fazerQuan muyto ben uꝯ quyso deꝯ fazerquan muyto ben uꝯ quyso deꝯ fazer
3e quan fremosa vos fezo nacer,E quam fremosa uꝯ fezo nacere quan fremosa uꝯ fezo nacer
4quan ben vos fez parecer e falar;Quam ben uꝯ fez parecer e falarquam benuꝯ fez parecer e falar
5se Deus mi valha, non poss’eu acharSe deus mjse deꝯ mi ualha non posseu achar
6quen vosso ben todo possa dizer.< >quen uosso ben todo possa dizer
-
7Pero punho sempre de preguntar,Pero punho sempᵉ de p’gūtarPero punho semp̃ de p̃guntar
8por én nunca me poden entenderPorē nūcame podem entenderporē nūcame podem entender
9o mui gran ben que vos eu sei quererO muy grã bē q̄uꝯ eu sey q̄rero muy gm̄ ben q̄ uꝯ eu sey q̄rer
10nen o sabor d’oir en vós falar,Neno sabor doyr en uos falarneno sabor doyr en uos falar
11per bõa fe; pero non poss’acharPer boa fe pero nō possacharꝑ boā fe ꝑo nō possachar
12quen vosso ben todo possa dizer.Quē uosso bē Todo possa dizerquen uosso ben todo possa dizer
-
13Se per ventura vej’eu apartarSe per uent̃a ueieu apartar< >
14os que eu sei que vos poden veer,Os q̄ eu sey q̄uꝯ poden veer< >
15o que dizen moiro por aprender,O q̄ dize(m) moyro pᵉ ap̃nder< >
16ca moiro por oir de vós falar;Ca moyro pᵉ oyr de uos falar< >
17e con tod’esto non poss’eu acharE cō Todesto nō posseu achar< >
18quen vosso ben todo possa dizer.Quē uosso bē todo possa dizer< >