UCollatio

Texto críticoB 377
1Oimais quer’eu punhar de me partirOy mays quereu punhar de me partir
2daqueste mund’e farei gran razon,Daqueste munde farey g̃am razon
3poi-lo leixou a mia senhor e nonPoilo leixou amha senhor E non
4pud’i viver e fui alhur guarir;pudi uiuer e fui alhur guarir
5e por esto quer’eu por seu amorE por esto quereu por seu amor
6leixa-lo mundo falso, traedor,Leixalo mundo falsso traedor
7desemparado, que me foi falir.Desenparado que me foy falir
-
8E non ouvera pois quen o servirE non ouu’a poys que no seruir
9com’eu servi, nen tan longa sazon,Comeu seruir nē tā longa sazon
10e ficará desemparad’enton,E ficara desenparadentō
11pois m’end’eu for, que mia senhor fez ir;Poys mēdeu for. ꝙʷ mha senhor fez hir
12e, pois que ja no[n] á prez nen valorE poys que ia noa p’z nen ualor
13eno mundo, d’u se foi mia senhor,E no mundo dusse foy mha senhor
14Deus me cofonda se eu i guarir!Deꝯ me cofonda se eu hi guarir
-
15E, pois que eu i mia senhor non virE poys que en hi mha senhor nō uyr
16e vir as outras que no mundo son,E uir as out̃s que no mūdo son
17non me podia dar o coraçonNon me podia dar o coraçon
18de ficar i; e, por vos non mentir,De ficar hi epᵉuꝯ non mentir
19quero-m’end’ir, e, pois que m’end’eu forQueromēdir e poys que mendeu for
20daqueste mundo, que ést’o peorDaqueste mundo que esto peor
21(cousa que sei), querrei-me del riir.Cousa que sey . equeireyme del rijr